Μὲ μαζικὲς διαδηλώσεις καὶ συγκρούσεις μὲ τὰ ΜΑΤ, ἀλλὰ καὶ πολλὰ δακρυγόνα ὀλοκληρώθηκε ἡ ψηφοφορία στὴν Βουλὴ γιὰ τὸ πολυνομοσχέδιο∙ ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία ἐνισχύθηκε μὲ ψῆφο ἀπ’ τοὺς ἀνεξαρτήτους, ἀλλὰ ἡ πολιτική της ἀπαξίωση ἔφθασε στὸ κατακόρυφο. Ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν ἔδωσε οὐσιαστικὲς ἀπαντήσεις στὴν ὁμιλία του κι ἦταν ἀπὼν κατὰ τὶς ὁμιλίες τῶν ἄλλων ἀρχηγῶν∙ οἱ διαδηλώσεις ἦταν δυναμικές, ἂν καὶ παρουσιάζεται ἔντονη πλέον ἡ δυσαρέσκεια τοῦ κόσμου στὰ συνδικάτα καὶ στοὺς ἐργατοπατέρες, ἐνῶ συμπαγεῖς ἐμφανίζονται οἱ ὁμάδες τῆς ἀριστερᾶς, οἱ ὁποῖες συγκεντρώνουν τὴν κυβερνητικὴ μήνη. Τὸ παρακράτος δὲν ἔκανε αἰσθητὴ τὴν παρουσία του, μὲ λίγες μόνο μολότωφ, κάτι ποὺ συζητήθηκε εὐρύτατα∙ φαίνεται ὅτι μεγάλο μέρος του αὐτονομεῖται πλέον καὶ δὲν ἀκολουθεῖ τὶς ἐπίσημες ἐντολές. Λέγεται, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται στὴν διαπίστωσή του, ὅτι ἔρχεται σύντομα τὸ τέλος τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης καὶ δὲν ἐπιθυμοῦν τὴν ταύτιση μαζί της.