Ὁ μακρὸς ἐπώδυνος τοκετὸς ἔφερε στὸν κόσμο τὴν χειρότερη κυβέρνηση τῆς συμφορᾶς στὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ τὸ μόνο θετικό, εἶναι ὅτι ὁ κόσμος, τὸ γλέντησε καὶ γελάει μὲ τὴν ψυχή του, μὲ τὸν γεράκο, ὑφυπουργὸ στὸν ἀρειμάνιο ἀρχιστράτηγο, οἱ ἱστοσελίδες εἶναι γεμᾶτες. Οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἔρχονται πολὺ συντομώτερα, μετὰ τὴν καταφανῆ ἀπόδειξη τῶν ἐξαρτήσεων τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τοῦ γεράκου ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους∙ σὲ ἕνα ἀποβλέπουν, στὸν ἔλεγχο τῶν ἐπιπτώσεων καὶ στὴν κοινὴ ἄμυνά τους, σὲ περίπτωση παρασπονδίας τοῦ συνεταιράκια. Οἱ δεσμοὶ ἀρχίζουν ἀπὸ πολὺ παλιά, ἀλλὰ καὶ ἐμφανίζονται στὴν κυβέρνηση Σαμαρᾶ-Βενιζέλου, μὲ τὶς συνεχεῖς τρικλοποδιὲς τοῦ τρίτου πόλου∙ τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας προετοίμαζαν, ὄχι στὴν ἀριστερά -ἂν ἦταν ποτὲ στὴν σκέψη τους! ὅπως φαίνεται κι ἀπ’ τὴν ὀργὴ τῶν παλιῶν συντρόφων τους-, ἀλλὰ στοὺς ὑπερατλαντικοὺς ἐπικυράρχους τους, γιὰ χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης.