Ἡ αὔξηση τῆς ἐπιρροῆς τῆς Εὐρώπης στὰ Δυτικὰ Βαλκάνια, μὲ τὴν περιοδεία τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, σημαίνει νέα διάσταση στὴν διεθνῆ της παρουσία, ἀλλὰ καὶ βαθειὲς ἀνακατατάξεις στὴν περιοχή∙ ἡ χρήση τοῦ ὀνόματος Μακεδονία γιὰ τὰ Σκόπια, ἀπ’ τὸν πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔγινε, μὲ τὴν ἔγκριση τοῦ Ναπολεοντίσκου, διαφορετικὰ εἶχε ὅλες τὶς ἁρμοδότητες καὶ τὶς δυνατότητες ἀποτρέψαι αὐτό, ὁπότε ἀποδεικνύεται ἡ προδοσία του, διότι, χωρὶς τὴν ἔγκρισή του δὲν γινόταν ποτέ, εἴμαστε στὴν περιοχὴ ἡ μόνη χώρα μέλος τῆς Εὐρωζώνης. Ἀλλὰ ἀργότερα ἀνακάλεσε δεόντως, διότι οἱ Ρῶσοι διαθέτουν ὡς προπύργιο τὴν Σερβία καὶ ἀποκλείεται ἐγκαταλεῖψαι αὐτό∙ οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν εἶναι βέβαιο, ὅτι παραχωροῦν τὴν ἐξουσία τους στὴν περιοχή, ὅπου ὅλες οἱ κυβερνήσεις, πλὴν τοῦ Βελιγραδίου, εἶναι πιὸ πιστὲς στὴν Οὐάσιγκτον, παρὰ στὶς Βρυξέλλες. Ὁ ἀγώνας προβλέπεται σκληρός, κι ἐμεῖς ἐκπέσαμε ἀπὸ πρωταγωνιστὲς σὲ ἁπλοὺς θεατές του.