Τὴν ἀπόλυτη κυριαρχία τοῦ παρακράτους στὴν καθημερινή μας ζωὴ ἐπιβεβαίωσαν τὰ ἔκτροπα στὸν ποδοσφορικὸ ἀγῶνα τῆς Θεσσαλονίκης, μὲ τὸν Ρωσοπόντιο ἔνοπλο στὶς ἐπιδείξεις του, καὶ μὲ ἀναπότρεπτες τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ ἡ κυβέρνηση ἀποφάσισε τὴν ἀναβολὴ τοῦ πρωταθλήματος, ἀλλὰ δὲν κατονόμασε τὸν ὑποκινητὴ τῶν γεγονότων, ἐνῶ καὶ ἡ Ἀστυνομία τὸν ψάχνει… Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐμφανίζεται ἐνοχλημένος, ἀλλὰ δὲν προέβη στὴν διακοπὴ τῶν σχέσεών του, μὲ τὸν μεγαλοπαράγοντα καὶ ἐπιζητεῖ ἄλλες δικαιολογίες∙ ἀδυνατεῖ νὰ κυβερνήσει τὴν χώρα, εἴτε λόγῳ ἀνεπαρκείας, ὡς ὀλιγόνους καὶ φύσει δειλός, εἴτε διότι οἱ ἐξαρτήσεις του ἀπ’ τὸ παρακράτος τοῦ καθορίζουν τὴν στάση του. Ὅλα εἶναι ἀλληλένδετα, ἀπ’ τοὺς τρομοκράτες καὶ τοὺς μπαχαλάκηδες μέχρι τοὺς χούλιγκανς τοῦ ποδοσφαίρου, κοινὴ εἶναι ἡ μήτρα τους, ἡ ἀνοχὴ τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης ἀπέναντί τους∙ ἡ πάταξή τους εἶναι συνολικὴ ἢ γίνονται τρυφερὰ χάδια στὴν ἀσυδοσία τους. Μέση λύση δὲν ὑπάρχει…