Οἱ προκλήσεις τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν κατὰ τῆς χώρας μας συνεχίζονται καθημερινά, διότι ἐνδιαφέρεται διατηρῆσαι ὁλοζώντανο τὸ ἐθνικιστικὸ μένος τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ∙ τὶς χειρονομίες καλῆς θελήσεως πρὸς τὸν Ναπολεοντίσκο τὶς ἔχει ξεχάσει, ἢ μᾶλλον ποτὲ δὲν τὶς λογάριαζε, μόνο εἶχε ζυγίσει ἀπὸ κοντὰ καὶ μέτρησε τὴν ἀπόλυτη ἐλαφράτητά του. Ὁ κίνδυνος δυστυχήματος, ἢ καὶ ἐσκεμμένου θερμοῦ ἐπεισοδίου, εἶναι πιθανώτερος ἀπὸ ποτέ∙ ὅσο πλησιάζει ἡ στιγμὴ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐρευνῶν στὸ Οἰκόπεδο Δέκα τῆς κυπριακῆς ΑΟΖ καὶ τῆς ἀδυναμίας παρεμποδίσεως τῆς ΕΧΧΟΝ, ἀπ’ τὰ πολεμικά του, τόσο βλέπει τὸ Αἰγαῖο, ὡς εὐκαιρία ἀντιπεπερισπασμοῦ. Ἡ κυβέρνηση βρίσκεται στὴν πλήρη διεθνῆ καὶ ἐσωτερικὴ ἀπομόνωση, μὲ τὸν πρωθυπουργὸ τρομοκρατημένο στὰ ἐνδότερα τοῦ Μαξίμου∙ οἱ πολιτικοὶ κύκλοι ἀπεύχονται τὸ τυχαῖο, ἂν εἶναι τυχαῖο…