Οἱ συγκρούσεις μὲ τὰ ΜΑΤ στοὺς πλειστηριασμοὺς βάφει πάλι μὲ αἷμα τὴν ἀριστεροακοδέξια κυβέρνηση, ἐνῶ οἱ ὕβρεις στὸ ἐσωτερικό της κλιμακώνονται καὶ ἡ προοπτικὴ ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας παραπέμπεται στὶς ἑλληνικὲς καλλένδες∙ ὁ ἀναπληρωτὴς ὑπουργὸς Ἀμύνης χαρακτήρισε «ὑπερτροφικὸ λόγο» τὸν χαρακτηρισμὸ τῶν δύο ἐγκλείστων στὴν Τουρκία στρατιωτικῶν ὡς ὁμήρων ἀπ’ τὸν ὑπουργό του, ἀλλὰ παρενέβη ὁ ἀντιπρόεδρός, ἐνῶ οἱ ἀντεγκλήσεις βουλευτῶν τῶν συνεταίρων κορυφώνονται. Ἡ εἰκόνα τῆς διαλύσεως εἶναι γενικὴ καὶ ὁ φόβος δυστυχήματος ἄμεσος, καθὼς ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν συνεχίζει τὶς ἀπειλές του, ἀναζητώντας καταφύγιο στὶς ἀνθελληνικὲς κορῶνες∙ ἐλάχιστοι πιστεύουν πλέον, ὅτι αὐτὸ τὸ συνοθύλεμα ἔχει ἄνεση χρόνου καὶ ὅλοι διερωτῶνται γιὰ τὸν τρόπο τῆς καταρρεύσεώς του. Τὸ παρακράτος δείχνει, ὅτι ἔχει τὸν πρῶτο λόγο στὶς ἀποφάσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ παρουσιάζει τὴν ἐπικυριαρχία του ὡς ἀπόδειξη τῆς δυνάμεώς του∙ δὲν ἔξηγοῦνται διαφορετικὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν χώρα μας.