Ἡ χώρα μας βρίσκεται ἐνώπιον πολλαπλῶν προκλήσεων τῆς Τουρκίας, Ἔβρος, Αἰγαῖο, μετανάστες, Κύπρος, ΑΟΖ, καὶ χωρὶς κυβέρνηση στὴν πράξη∙ τὰ συνεταιράκια ὑπόσχονται ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους, ὅτι, «θὰ φθάσουν μέχρι τέλους», ὁπότε καὶ ξεχνοῦν τὶς ἀμοιβαῖες ὕβρεις τῆς προηγουμένης καὶ τὰ γλυκόλογα τῶν πρώτων ἡμερῶν. Οἱ δύο στρατιωτικοί μας θὰ μείνουν καιρὸ στὶς τουρκικὲς φυλακές, ἐπειδὴ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ Πενταγώνου δὲν ἐπέτρεψε στὴν στρατιωτικὴ τὴν λήψη τῶν ἀναγκαίων μέτρων προστασίας∙ τώρα θυμοῦνται καὶ τὰ εὐρωπαϊκὰ σύνορα, ἀλλὰ ἡ ἀποτελεσματικὴ φύλαξή τους προϋποθέτει δύο πράγματα: πρῶτον, τὴν ἔγκαιρη καὶ λεπτομερῆ ἐνημέρωση τῶν ἑταίρων γιὰ τὴν φύση τῶν προβλημάτων, δεύτερον, τὴν ἐνεργὸ συμμετοχὴ στοὺς εὐρωπαϊκοὺς μηχανισμοὺς ἀμύνης, ἀλλὰ ἐμεῖς τοὺς ἔχουμε ξεχάσει, ἐντολῇ ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων. Ἡ ἐπιθετικότης τοῦ σουλτάνου ἀνακόπτεται μόνο χάρις στοὺς ἐλιγμοὺς τῆς Λευκωσίας καὶ στὴν ἔναρξη ἐρευνῶν στὰ οἰκόπεδά της∙ οἱ Συριζοανὲλ εἶναι γιὰ τὰ πανηγύρια…