Ἡ ὑπόθεση τοῦ νευροδιαλυτικοῦ δηλητηρίου χαρακτηρίζεται ὡς ἱστορικῆς σημασίας στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, διότι ἀποβαίνει μᾶλλον ἡ κρίσιμη καμπὴ στὴν ἀλλαγὴ τῶν σχέσεων Βρεταννίας καὶ Εὐρώπης∙ ὅλοι σχεδὸν οἱ Εὐρωπαῖοι τήρησαν ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπέναντι στὶς κατηγορίες τοῦ Λονδίνου κατὰ τῆς Μόσχας, ἐνῶ καὶ ἡ Πολωνία ἀκόμη κάτι ψέλλισε στὴν ἀρχή, ἀλλὰ σταμάτησε κι αὐτή. Μετὰ ἀπὸ διακόσια χρόνια ἀπ’ τὸ Βατερλὼ ἡ Ἀγγλία ἀποκόπτεται γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν ἤπειρο∙ ἀκόμη καὶ τὸ 2003, μὲ τὴν προπαγάνδα παρόμοια γιὰ πολλούς, γιὰ τὰ χημικὰ ὅπλα τοῦ Σαντάμ, Γαλλία καὶ Γερμανία εἶχαν ἀντιταχθεῖ κυρίως, γιὰ τὴν προστασία τοῦ εὐρώ, ἐνῶ οἱ ἀνατολικοευρωπαϊκὲς χῶρες, ἡ Νέα Εὐρώπη ὅπως τὴν ἀποκαλοῦσαν οἱ Ἀμερικανοί, ἦταν ὑπὲρ τῆς εἰσβολῆς. Τελικὰ δικαιώθηκαν, χημικὰ δὲν βρέθηκαν.