Σὲ ἐνδοκυβερνητικοὺς ἐλιγμοὺς ἐπιδίδεται ὁ Ναπολεοντίσκος, ἀλλὰ μὲ κατάληξη τὴν προβολὴ τῆς ἀπελπιστικῆς καταστάσεώς του στὸ ἐσωτερικὸ καὶ διεθνῶς∙ ἐξασφάλισε ἡ χώρα τὴν εὐρωπαϊκὴ ἀλληλεγγύη ἀπέναντι στὴν τουρκικὴ προκλητικότητα, ἀλλὰ ἡ εἰκόνα τοῦ ἴδιου ἀπ’ τὶς Βρυξέλλες καὶ τῆς προπαγάνδας του στὸ ἐσωτερικὸ ἦταν ὅτι μᾶλλον ἐκτελοῦσαν ἀγγαρεία, καθὼς δὲν πρόβαλαν τοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους τῆς ἀλληλεγγύης, δηλαδὴ τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων. Τὰ ἀστειάκια του γιὰ τὸ Σκοπιανὸ καὶ ἡ ἐμφανέστατη ἀπομόνωσή του στὸ Εὐρωσυμβούλιο χαρακτήριζαν τὴν ἐμφάνισή του∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔμαθε, μέσα ἀπ’ τὴν πλημμυρίδα τῆς ἐξυμνήσεως τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης ἀπ’ τὴν δουλικότατη διαπλοκή, νὰ κρίνει κι ἀπ’ τὸ πρόσωπο τὶς δηλώσεις τῶν ἡγετῶν∙ πέρασε ἡ ἐποχὴ ποὺ ἀποδεχόταν εὔκολα τὰ προβαλλόμενα ἀπ’ τὴν τηλεόραση καὶ πλήρωσε πολὺ ἀκριβὰ τὴν εὐπιστία του αὐτή. Ὁπότε ἔβαλε μυαλὸ κι αὐτὸ καταγράφεται στὴν ὑποδοχὴ τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ὑπουργῶν κατὰ τὶς δημόσιες ἐμφανίσεις τους, «μὲ πέτρες ἐκδηλώνει τὴν ἀγάπη του», ὅπως δὲν συνέβη μὲ κανέναν ἄλλον πρωθυπουργὸ στὴν νεοελληνικὴ ἱστορία∙ ἄλλωστε καὶ στὴν πράξη, ὅταν ἐπισκέπτονται κάποια περιοχή, συνήθως ἡ τηλεόραση προβάλλει τὸ πρόσωπο τοῦ κυβερνητικοῦ, μὲ ὑπόβαθρο τὰ λεγόμενά του, ἀλλὰ ὄχι καὶ εἰκόνα τοῦ ἀκροατηρίου, διότι δὲν ὑπάρχει στὴν πράξη.

Ἡ ἔμπρακτη ἀπόδειξη τῆς διεθνοῦς ἀπομονώσεώς του ἦρθε στὸ τελευταῖο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο∙ οἱ Εὐρωπαῖοι προσέφεραν τὴν ἀνεπιφύλακτη στήριξή τους στὸν Ἑλληνισμό, ἀπέναντι στὶς τουρκικὲς ἀπειλές, μὲ τὴν ἔκφραση τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τους, γιὰ πρώτη φορὰ στὴν μεταπολεμικὴ ἱστορία, καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐμφανίσθηκε σὰν νὰ εἶναι ξαφνιασμένος, ἐνῶ δὲν ἦταν ἀπ’ τοὺς πρωταγωνιστὲς τῆς συντάξεως τοῦ κειμένου ἡ ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία∙ περισσότερο συνέβαλε ἡ κυπριακή, ἐνῶ Γερμανοί, Γάλλοι καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ πρωτοστατοῦσαν. Ἄλλωστε, τὸ πρωὶ τῆς Πέμπτης συνεχάρη τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, γιὰ τὴν θριαμβευτικὴ ἐπανεκλογή του -ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαιο ὅτι χρησιμοποίησε αὐτὴν τὴν λέξη στὴν συνομιλία τους-, χωρὶς ὅμως νὰ χρησιμοποιήσει τὸ περιεχόμενό της στὶς παρεμβάσεις του στὸ Εὐρωσυμβούλιο∙ ἀκολουθοῦσε ὅσους εἶχαν ἐπιφυλάξεις στὴν ἐπιβολὴ μέτρων κατὰ τῆς Μόσχας, καὶ μάλιστα σὲ πολὺ χαμηλοὺς τόνους, κι ἂς γράφουν ὅ,τι θέλουν τὰ ὄργανα τῆς ἀτλαντικῆς προπαγάνδας. Τὸ σημαντικὸ γεγονὸς αὐτοῦ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου ἦταν ἡ πρώτη ἔκφραση τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας του, γιὰ τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων στὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία ἔδειξε σὰν νὰ μὴν τὸ χαίρεται∙ ἦταν ἀπομονωμένος ὁ πρωθυπουργὸς καὶ κανένας σχεδὸν ἄλλος ἡγέτης δὲν συναντήθηκε μαζί του, οὔτε ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, οὔτε ὁ Ντόναλντ Τούσκ, παρὰ μόνο τυπικὰ στοὺς διαδρόμους, δὲν τὴν γιόρτασε σὰν ἱστορικὴ μέρα γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

Ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες, ὅπως καταγράφεται στὰ σχόλια τοῦ ἐγκύρου τύπου τους, ἀντελήφθησαν τὴν ἐμφανέστατη διαφορὰ καὶ τήρησαν ἀποστάσεις ἀσφαλείας∙ στὴν πράξη ἔδειξαν ὅτι στηρίζουν τὸν Ἑλληνισμό, Ἑλλάδα καὶ Κύπρο, κι ὄχι τὸν πρωθυπουργό της, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ ὄχι ἐνδελεχῶς τοὺς ἐνημέρωνε γιὰ τὶς κρίσεις στὰ ἑλληνοτουρκικά∙ εἶναι γνωστὸ ὅτι στὴν κρίση τῶν Ὑμίων καὶ τῶν δύο στρατιωτικῶν στὸν Ἔβρο, δὲν εἶχε συνομιλίες ὁ Ναπολεοντίσκος, τουλάχιστον μὲ τοὺς μεγάλους ἡγέτες καὶ τὸ προεδρεῖο τῶν Βρυξελλῶν. Ἔχουν πεισθεῖ πλέον καὶ οἱ πλέον δύσπιστοι Εὐρωπαῖοι ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐξαρτώμενος ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, καὶ οἱ ἀποδείξεις εἶναι πολλές∙ στὸ Σκοπιανό, ἀκόμη καὶ οἱ φιλικοὶ πρὸς τὸ κρατίδιο Εὐρωπαῖοι, ἀπέφυγαν τὴν ἐπανάληψη τῶν γνωστῶν τους θέσεων, ὅπως ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, ὁπότε ἐμφανίσθηκε πιὸ παραχωρητικὸς πρὸς αὐτὸ ὁ πρωθυπουργός μας. Τὰ γεγονότα αὐτὰ ἔχουν ἀντανάκλαση καὶ στὸ ἐσωτερικό, ὅπως καὶ ἄλλα∙ ἔχει προχωρήσει σὲ νέες παραχωρήσεις στὴν Σούδα, γιὰ τὸν ἀμερικανικὸ στόλο, καὶ στὴν Λάρισα γιὰ τὰ ντρόνες τους, χωρὶς καμμία ἀνακοίνωση∙ ἡ πλειοψηφία τοῦ λαοῦ δὲν ἔχει μᾶλλον ἀντίρρηση, ἀλλὰ ἡ ὑπερβολικὴ μυστικότης ἐνοχλεῖ καὶ μάλιστα ἀρκετά, διότι δείχνει ὅτι μπορεῖ νὰ ἔχουν γίνει πολὺ μεγαλύτερες παραχωρήσεις, τὶς ὁποῖες ἴσως δὲν θὰ τὶς ἀνεχθοῦμε.

Στὰ οἰκονομικὰ ἡ κατάσταση εἶναι πολὺ χειρότερη∙ ἡ ἀνάκαμψη δὲν ἦρθε καὶ τὰ στοιχεῖα γιὰ τὸν ρυθμὸ ἀναπτύξεως τοῦ 2017 δὲν ἀποδίδουν τὴν πραγματικότητα, κι αὐτὸ τὸ γνωρίζουν οἱ πάντες, μόνο ἀναμένουν τὰ τελικὰ τὸ Φθινόπωρο γιὰ ἐπαλήθευσή τους. Στὴν ἀγορὰ ἐπικρατεῖ ἡ ἐντύπωση, ὅτι εἶναι πραγματικός του σκοπὸς ἡ χρεωκοπία τῆς οἰκονομίας, ὅπως ἦταν καὶ πρὸ τριετίας κι ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἁπλὴ προπαγάνδα∙ οἱ κατασχέσεις καταθέσεων ἀπ’ τὶς τράπεζες ἔχουν γίνει ἐπιδημία καὶ ἔχουν πλήξει ὅλες σχεδὸν τὶς μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις, διότι τοὺς ἀδειάζουν καὶ τοὺς λογαριασμοὺς ποὺ δὲν εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὰ δάνειά τους, καὶ μάλιστα χωρὶς καμμία δικαιολογία καὶ τήρηση τῶν νομίμων διαδικασιῶν, παρὰ μὲ ἰταμοῦ καὶ χυδαίου ὕφους προφάσεις. Στοὺς μικρομεσαίους ἔχει ἐμπεδωθεῖ ἡ ἄποψη, ὅτι αὐτὸ γίνεται σκόπιμα, ὅπως καὶ ἡ ἐξοντωτικὴ φορολόγησή τους, ὁπότε οἱ περισσότεροι ἀποσύρουν τὶς λίγες καταθέσεις ποὺ ἔχουν γιὰ τὴν κάλυψη τῶν οἰκογενειακῶν τους καὶ ὅσων ἄλλων ἀναγκῶν μποροῦν∙ σὲ πολλοὺς σχηματίζεται ἡ ἄποψη, ὅτι, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, θὰ ὑποχρεώσουν τοὺς Ἕλληνες νὰ βγάλουν τὰ λεφτά τους ἀπ’ τὰ μπαοῦλα καὶ νὰ τὰ ρίξουν στὴν ἀγορά, γιὰ ἐπιβίωσή τους. Λέγεται ἄλλωστε στοὺς τραπεζικοὺς κύκλους, μὲ παραπλήσια μορφή, «τί θὰ τὰ κάνουν τὰ λεφτά; ἐδῶ θὰ τὰ φέρουν πάλι!»

Τὸ πολιτικὸ γεγονὸς ὅμως τῶν ἡμερῶν εἶναι ἡ πλήρης ἐξαφάνιση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, παρὰ τὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις∙ ὅλοι, ἀκόμη καὶ στὸ Μέγαρο Μαξίμου, παραδέχονται ὅτι οἱ ἐκλογὲς εἶναι χαμένες καὶ διαφέρουν μεταξύ τους, ὄχι τόσο ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸ τῆς συντριβῆς, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸν χρόνο προσφυγῆς στὶς κάλπες. Ἡ ἀντιστροφή, τὴν ὁποία θεωροῦσαν δεδομένη καὶ τὴν εἶχαν στηρίξει στὶς πρωτοβουλίες τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἐπίσκεψη Ἐρντογάν, Σκοπιανό, Novartis, ὄχι μόνο δὲν ἦρθε, ἀλλὰ καὶ προκάλεσαν αὐτὲς τὴν μεγάλη ἐπιδείνωση τῆς πολιτικῆς του ἀπηχήσεως, μαζὶ μὲ τὶς ἐπιδοτήσεις ἐνοικίων τῶν ὑπουργῶν, τὶς ἐπιδείξεις ὁπλοφορίας τοῦ Ρωσοπόντιου καὶ τὴν ἀνοχὴ τῆς κυβερνήσεως ἀπέναντί του, ἐνῶ μεσολάβησαν τὰ Ὕμια καὶ ἡ σύλληψη τῶν δύο στρατιωτικῶν ὡς ἀποκορύφωση τῆς πολιτικῆς καταρρεύσεως τοῦ πρωθυπουργοῦ. Ἄλλωστε καὶ στὸ Σκοπιανὸ δείχνει ὅτι ὑπαναχωρεῖ ἀπ’ τὶς ἀρχικές του θέσεις, ἔστω καὶ στὰ λόγια μόνο∙ τὸ ἔχει καταλάβει πλέον, ὅσον ὀλιγόνους κι ἂν εἶναι, ὅτι βρίσκεται στὸ κενό. Ἡ διαρροὴ τοῦ κόσμου πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία καὶ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη εἶναι μαζικὴ καὶ ἐπιβεβαιώνεται σὲ ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις∙ περισσότερο αὐτὴ γίνεται στοὺς μικρομεσαίους καὶ στοὺς ἐργαζόμενους καὶ ἀνέργους, διότι βλέπουν, ὅτι μόνο αὐτὸς μπορεῖ νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἐμπιστοσύνη στὴν οἰκονομία. Ἐὰν δὲν ξανακερδίσει ἡ χώρα τὴν ἐμπιστοσύνη θὰ κυλήσει σὲ νέα κρίση, πολὺ χειρότερη.