Πρὸς χρεωκοπία προετοιμάζει ἡ κυβέρνηση τὴν οἰκονομία, ὅπως ἔκανε καὶ πρὸ τριετίας, μὲ τὴν ἐπιβολὴ ἀσφυξίας στὴν ἀγορά, τὴν κατάσχεση καταθέσεων στὶς τράπεζες καὶ τὴν ἐξαφάνιση τῶν μικρομεσαίων∙ ἐπισήμως ἡ δικαιολογία εἶναι, ὅτι ἐπιδιώκεται ἡ δημιουργία μεγάλου πλεονάσματος, γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς τετάρτης ἀξιολογήσεως, ἀλλὰ οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν ἄριστα τὰ σχέδιά της καὶ ἔχουν ἕτοιμη τὴν ἀπάντηση, μὲ τὴν ἐπιβολὴ αὐστηρᾶς ἐπιτηρήσεως γιὰ τριετία καὶ ἐλέγχου τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Κάτω ὅμως ἀπ’ τὴν ἐπιφάνεια προωθεῖται τὸ σχέδιο γιὰ τὴν χρεωκοπία τῆς χώρας, διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται ἡ κυβερνητικὴ πολιτική, τὰ ἴδια ἔλεγαν καὶ τότε, μὲ ἄλλα λόγια∙ ἡ ἑρμηνεία ἔρχεται καλύτερα μέσα ἀπ’ τὶς πράξεις, ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία δὲν ἀποκαθίσταται μὲ τὸν τρόπο αὐτό. Ἀντιθέτως ἡ κατάσχεση καταθέσεων ὁδηγεῖ ὅλο καὶ περισσότερους, κυρίως μικρομεσαίους καὶ συνταξιούχους, στὴν ἀνάληψη καὶ τῶν τελευταίων χρημάτων τους στὶς τράπεζες.