Τὸ ψυχροπολεμικὸ κλίμα στὴν Εὐρώπη, σχετικὰ μὲ τὴν ἔνταση τῶν ἀτλαντικῶν χωρῶν μὲ τὴν Ρωσία, ἔχει καὶ ἄμεσες προεκτάσεις στὴν Συρία∙ ἡ ἀνακατάληψη τῆς Γκούτας ἀπ’ τὶς κυβερνητικὲς δυνάμεις ὁλοκληρώνεται μᾶλλον ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, καθὼς παραδίδονται οἱ Ἰσλαμιστὲς ὑπερασπιστές της, ἀλλὰ στὸ Ἀφρὶν τὰ πράγματα περιπλέκονται. Τὰ τουρκικὰ στρατεύματα ὀργανώνουν τὴν κατοχὴ τῆς μικρῆς ἐπαρχίας καὶ δείχνουν διαθέσεις μακροχρονίου παραμονῆς, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἐπιθέσεως πρὸς τὶς ἄλλες κουρδικὲς περιοχὲς πρὸς ἀνατολάς∙ στοὺς Κούρδους παρατηρεῖται σκληρὴ κριτικὴ πρὸς τὴν ἡγεσία τους, διότι δὲν ἐπέτρεψαν, μετὰ ἀπὸ ἀμερικανικὲς ἐντολές, τὴν ἀνάπτυξη τῶν συριακῶν τμημάτων, ποὺ μποροῦσαν ἀνακόψαι τὴν εἴσοδο τῶν Τούρκων. Πολλοὶ Κοῦρδοι πιστεύουν, ὅπως γράφεται στὶς ἱστοσελίδες τους, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ ἔδωσαν τὸ πράσινο φῶς στὴν Ἄγκυρα.