Σὲ κινήσεις αὐτονομήσεώς τους προβαίνουν οἱ κυβερνητικοὶ συνέταιροι, καθὼς διαπιστώνουν, ὅτι τελείωσαν τὰ ψωμιά τους καὶ ὅτι εἶναι πολὺ πιθανὸ ἕνα τυχαῖο γεγονὸς προκαλέσαι πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ οἱ «ἀριστεροὶ» ὑπουργοὶ καὶ οἱ φίλοι τους, πέραν τῆς στρατειᾶς τῶν ἀστυνομικῶν ποὺ τοὺς φυλάγουν ἀπ’ τὴν ἀγάπη τοῦ λαοῦ, ἐπιδίδονται καθημερινὰ σὲ συσκέψεις, ὅπως ὅλοι οἱ ὁμοειδεῖς τους, ποὺ ἐπειδὴ ἀδυνατοῦν νὰ σκέπτονται, ἐπιδίδονται στὸ νὰ συσκέπτονται, ἀλλὰ δὲν βρίσκουν λύση. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπαιτοῦν τὴν ὁλοκλήρωση τῶν μεταρρυθμίσεων, δηλαδὴ τὴν ἀποκοπὴ ἀπ’ τὸ δημόσιο ταμεῖο τῶν τερμιττῶν του, ὁπότε χάνουν τοὺς τελευταίους ψήφους τους∙ χωρὶς ἀργόμισθους, λένε οἱ μετρήσεις τους, ὁ ΣΥΡΙΖΑ πάει κάτω κι ἀπ’ τὰ ἱστορικά του ποσοστά. Ὁ συνεταιράκιας, ἀπ’ τὴν πλευρά του, ἔχει διακόψει σχεδὸν τὶς σχέσεις μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο κι ἀναζητάει εὐκαιρία γιὰ «ἡρωικὴ» ἔξοδο, ἂν καὶ δὲν φαίνεται εὔκολο, ἀλλὰ παραμένει μανιακή του ἐπιδίωξη….