Οἱ ἀνακατατάξεις στὴν Εὐρωζώνη ἐπιταχύνονται μετὰ τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Συρίας∙ ὁ Γερμανὸς πρόεδρος ἐπέμεινε ὅτι ὁ διάλογος μὲ τὴν Ρωσία παραμένει ἀνοικτὸς σὲ ὅλα τὰ θέματα, ἐνῶ ὁ Γάλλος ἔσπευσε τὴν ἑπομένη ἀκριβῶς τηρῆσαι ἀποστάσεις ἀσφαλείας, δηλώνοντας ὅτι, «δὲν κήρυξε τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Συρίας καὶ ὅτι θὰ ἐπισκεφθεῖ τὸν Μάϊο τὴν Ἁγία Πετρούπολη». Ἡ ἀπόλυτη ταύτιση τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν μὲ τὴν ἀτλαντικὴ πολιτικὴ καταδικάσθηκε ἀπὸ ὅλους στὴν Γαλλία, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ ἀτλαντόπληκτου προκατόχου του, ἐνῶ παρενέβησαν καὶ οἱ μεγάλοι οἰκονομικοὶ παράγοντες καὶ τοῦ ἐπισήμαναν, ὅτι θέτει σὲ κίνδυνο τὴν ἀποδοχὴ τοῦ εὐρώ, στὸ ἐσωτερικὸ καὶ διεθνῶς, ἐὰν συνεχίσει τὴν ἴδια πολιτική. Ἡ ὑπαναχώρησή του εὐνοεῖ τὴν Εὐρωζώνη, καὶ ὥρισε συνάντηση μεθαύριο μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ, ἀλλὰ στὴν συνείδηση τῶν Γάλλων ἔχει χάσει πολλά∙ ἡ διεθνὴς αὐτονομία τῆς Γαλλίας, ὡς γνησία ντεγκωλικὴ παράδοση, εἶναι πολὺ ἰσχυρή.