Τὸ ἐπεισόδιο στὶς νησίδες Ἀνθρωποφάγοι δείχνει ἐμφανέστατα δύο πράγματα: τὴν πλημμελῆ προστασία τῶν νησιῶν μας καὶ τὴν ἄνθηση τῆς ἐπιπολαιότητος, ἑκουσίας ἢ ὑποβολιμιαίας. Οἱ νεαροὶ θεώρησαν παιχνίδι τὴν ἔπαρση τῆς ἑλληνικῆς σημαίας στὶς νησίδες, ἀλλὰ δὲν βρέθηκε κανεὶς νὰ τοὺς ἐπισημάνει, ὅτι ἡ σημαία εἶναι τὸ ἱερὸ σύμβολο τῆς πατρίδος καὶ δὲν χρειάζεται μόνο ἡ ἀνύψωσή της, παρὰ καὶ ἡ ὑπεράσπισή της, μὲ τὴν ἴδια τὴν ζωή τους, αὐτὸ μᾶς ἔχει διδάξει ἡ ἱστορία κι ἀπ’ τὴν ἐφαρμογή του εἴμαστε ἐλεύθεροι καὶ ἀνεξάρτητο κράτος. Κάποιοι μπορεῖ νὰ τοὺς καλλιέργησαν τὴν πράξη τους κι αὐτοὶ ἀφελεῖς τὴν ἀκολούθησαν∙ ἀπουσίασαν ὅμως καὶ οἱ ἁρμόδιες ὑπηρεσίες, στρατιωτικὲς καὶ ἄλλες, ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι ἀγρυπνοῦσαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα.