Στὴν Κούβα, μετὰ ἀπὸ 59 χρόνια, ἔγινε ἡ διαδοχὴ στὴν ἡγεσία τῆς χώρας ἀπ’ τὴν οἰκογένεια Κάστρο στὸν Μιγκὲλ Ντιὰζ Κανάλ∙ στὴν πράξη ὁ Ραοὺλ Κάστρο τὸν πρότεινε καὶ ἡ δουλικὴ Ἐθνοσυνέλευση τὸν ψήφισε. Ἡ πάλαι ποτὲ ἐπαναστατικὴ χώρα, ποὺ εἶχε ἐμπνεύσει γενιὲς νέων, παραμένει ἕνα ἀπ’ τὰ χειρότερα αὐταρχικὰ καθεστῶτα, μὲ τὸν λαό της σὲ συνθῆκες πείνας καὶ δυστυχίας∙ δὲν εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ νέος ἡγέτης της θὰ ἀλλάξει πολιτική, ὅπως καὶ ὅτι ἀποκλείεται ἐξέγερση στὸ ἐσωτερικό της. Κάποιοι ὁπωσδήποτε θὰ εἶναι δυσαρεστημένοι μὲ τὸν νέο ἀρχηγό, ἄλλοι θὰ παραγκωνισθοῦν, γιὰ τὴν ἀνάδειξή της τῆς προσωπικῆς του ὁμάδος∙ πάντα συμβαίνουν αὐτὰ καὶ τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς ἔχει σκουριάσει ἀρκετά. Ὁ ἄνεμος τῆς ἐλευθερίας θὰ φυσήξει κάποτε.