Σὲ ἀπειλὲς γιὰ διαφοροποιήσεις τους, στὴν ψηφοφορία τοῦ νομοσχεδίου γιὰ τὴν ΔΕΗ, ποὺ ἔρχεται σήμερα στὴν Ὁλομέλεια, προχώρησαν οἱ κυβερνητικοὶ βουλευτὲς τῶν περιφερειῶν ὅπου ἐκποιοῦνται μονάδες τῆς ἐπιχειρήσεως∙ φυσικὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ τηρήσουν τὸν λόγο τους, ἄλλωστε δὲν φημίζονται γιὰ κάτι τέτοιο, ἀλλὰ οἱ πιέσεις τῶν ψηφοφόρων τους εἶναι ἀσφυκτικές, ἐνῶ καὶ ἡ κριτικὴ πολλῶν ἐπωνύμων κλιμακώνονται. Ἡ καθαρὴ ἔξοδος βρίσκεται μόνο στὸ μυαλὸ τοῦ Ναπολεοντίσκου, σὲ ὅσο ἔχει δηλαδή, διότι τὸ ὑπερπλεόνασμα εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ὑπερφορολογήσεως καὶ τῆς ἀπονεκρώσεως τῆς ἀγορᾶς∙ ἄλλωστε ἡ Ἐπιτροπή, μετὰ τὸ Ταμεῖο, συνδέει τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὸ πρόγραμμα μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν μεταρρυθμίσεων. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα, διότι χάνει ὁ πρωθυπουργὸς τοὺς πραιτωριανούς του, μὲ ὅ,τι σημαίνει γιὰ τὴν ἰσχνότατη δημοτικότητά του∙ ἤδη δὲ ἐντείνονται οἱ πιέσεις γιὰ ἀναβολὴ τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ προσφυγὴ στὶς κάλπες, ὅσο ἔχουν καιρό…