Οἱ φυγόκεντρες δυνάμεις φαίνεται ὅτι ἔχουν ἀποδεσμευθεῖ στὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση καὶ μᾶλλον δὲν ἐλέγχονται πλέον ἀπ’ τὸν ἐλάχιστο καὶ ὀλιγόνου Ναπολεοντίσκο∙ οἱ ἐπικρίσεις βουλευτῶν στὴν Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα, γιὰ τὴν καθαρὴ ἔξοδο ἀπ’ τὰ μνημόνια, φθάνουν σὲ διψήφιο ἀριθμό, οἱ ὑπογράψαντες κατὰ τῆς υἱοθεσίας ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια δέκα, οἱ ἀντίθετοι στὴν ἐκποίηση μονάδων τῆς ΔΕΗ ἀνέρχονται στὸ ἴδιο μέγεθος, ἐνῶ ἡ ἀνοχὴ ἢ σύμπραξη στοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμούς, ὅπως στὸν Ρουβίκωνα καὶ ἄλλους, προκαλεῖ ἐντονώτατες ἀντιδράσεις. Ὁ πρωθυπουργὸς δείχνει ὅτι ὄχι μόνο δὲν δύναται ἀντιδράσαι, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἢ δὲν ἔχει κατάλληλη πληροφόρηση ἢ δὲν τὴν καταλαβαίνει∙ εἶναι ἀδιανόητο νὰ μὴν τὸν ἔχουν ἐνημερώσει γιὰ τὴν ἔκρηξη ἀγανακτήσεως τῶν βουλευτῶν του. Αὐτὰ εἶναι πασίγνωστα πράγματα στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς.