Οἱ ἐνδοκυβερνητικὲς ἐκρήξεις διευρύνονται καὶ πολλαπλασιάζονται τὶς τελευταῖες μέρες, ὄχι μόνο μεταξὺ τῶν βουλευτῶν τῶν δύο συνεταίρων, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν συριζαίων∙ ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν διαφοροποιεῖται πλήρως ἀπ’ τὸν πρωθυπουργὸ γιὰ τὰ περὶ καθαρῆς ἐξόδου ἀπ’ τὰ μνημόνια καὶ περιγράφει μαῦρες μέρες, μὲ συνεχεῖς ἐλέγχους τῶν δανειστῶν καὶ περικοπὲς μισθῶν καὶ συντάξεων. Οἱ λόγοι εἶναι σαφεῖς καὶ ἀφοροῦν τὴν προσφυγὴ στὶς κάλπες∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιθυμεῖ τὴν ἀναβολή τους, ὅσο γίνεται περισσότερο, ἐνῶ ὁ ὑπουργὸς βλέπει τὴν καταιγίδα ποὺ ἔρχεται καὶ ἐξομολογεῖται, ὅτι τὰ ἔκτακτα γεγονότα μπορεῖ νὰ γίνουν χιονοστιβάδα ποὺ θὰ παρασύρει τοὺς πάντες∙ οἱ ἀντίπαλοί του τὸν κατηγοροῦν, ὅτι φοβᾶται τὸ σκάνδαλο τῶν συμβούλων του, μὲ τὶς ἀπαιτήσεις γιὰ προμήθειες, καὶ γι’ αὐτὸ ἐπιδιώκει τὴν ἀπόδρασή του, μαζὶ μὲ τὴν κυβέρνηση. Οἱ ἐνδοσυριζαϊκὲς ἀντεγκλήσεις συμπληρώνονται, μὲ συνέταιρους βουλευτὲς ἀπειλεῖν εὐθέως μὲ ἀνατροπὴ τὴν κυβέρνηση, μὲ ὑπόγειες σκέψεις.