Οἱ Εὐρωπαῖοι φροντίζουν, μὲ ἰδιαίτερη προσοχὴ πλέον, τὴν διασφάλιση τῆς συνοχῆς τους, οἰκονομικῆς καὶ περισσότερο πολιτικῆς, μετὰ τὰ πρόσφατα διεθνῆ γεγονότα∙ Παρίσι καὶ Βερολίνο δὲν συγχωροῦν στὸν ἑαυτό τους τὴν ἐπιπολαιότητά τους στὸ νευροδιαλυτικὸ δηλητήριο τῆς Βρεταννίας καὶ στὰ χημικὰ ὅπλα τῆς Συρίας. Ἄλλωστε σταμάτησαν νὰ ἀναφέρονται σὲ αὐτὰ καὶ ἑστιάζουν τὴν προσοχή τους, στὴν ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική, μὲ τὴν συμπαραγωγὴ βαρέων ὅπλων, καὶ στὸ Ἰρανικὸ καὶ Συριακό, ἐνῶ ὁ προϋπολογισμός τους αὐξήθηκε, κυρίως στὰ κονδύλια ἐξωτερικῆς βοηθείας, ἄμυνας καὶ ἀσφαλείας∙ τὸ πλεονέκτημα τῆς Εὐρωζώνης, διότι περὶ αὐτῆς πρόκειται στὴν πράξη, εἶναι ὅτι ἀκολουθοῦν ὅλοι οἱ ἑταῖροι, μὲ τὶς ἐπιφυλάξεις τους σὲ δευτερεύοντα θέματα, λιγότερα κι ἀπ’ ὅσα ἀναμενόταν. Ἀκόμη καὶ τὸ Λονδίνο ἔχει ἀλλάξει στάση καὶ συμπλέει μὲ τὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα, ἐνῶ δείχνει ὅτι ἔχει ξεχάσει τὴν ὑπόθεση Σαλίσμπουρυ∙ δὲν εἶναι νὰ τὴν θυμᾶται!