Ἡ ὁρκωμοσία τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν, γιὰ τέταρτη φορὰ ὡς προέδρου τῆς Ρωσικῆς Ὁμοσπονδίας ἔγινε μὲ αὐτοκρατορικὴ λαμπρότητα∙ ὁ ἴδιος κυβερνάει τὴν μεγάλη χώρα ἐπὶ δέκα ὀκτὼ ἔτη, ὡς πρόεδρος καὶ ὡς πρωθυπουργός. Οἱ Ρῶσοι γνωρίζουν ὅτι τοὺς παρέλαβε σὲ κατάσταση κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεώς τους καὶ καταχρεωμένους καὶ τοὺς κατέστησε μεγάλη δύναμη καὶ σεβαστὴ στὴν διεθνῆ σκηνή, ἀλλὰ καὶ μὲ αἰσθητὴ βελτίωση τῆς οἰκονομικῆς τους καταστάσεως∙ αὐτὰ μέτρησαν καὶ ἐξελέγη μὲ 75% τῶν ψήφων, ἐνῶ οἱ διαμαρτυρίες τῶν ἀντιπάλων του ἔχουν περισσότερο γραφικὸ χαρακτῆρα ποὺ συμπληρώνεται ἀκόμη καὶ μὲ τὴν παροδικὴ κράτησή τους. Ἡ παρέμβαση πρὸ τριετίας στὴν Συρία καὶ ἡ νίκη τοῦ Μπασσὰρ Ἀσσὰντ στὸν ἐμφύλιο πόλεμό της τὸν καθιέρωσαν στὶς παγκόσμιες ἐξελίξεις∙ ἡ ὑπόθεση τῆς πυρηνικῆς συμφωνίας τοῦ Ἰρὰν ἔφερε τοὺς Εὐρωπαίους στὴν ἴδια πολιτικὴ μαζί του. Ἡ Ρωσία ξανάγινε μεγάλη καὶ σεβαστὴ ἀπὸ ὅλους.