Οἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις θέτουν σὲ ἄλλη βάση τὰ ἐθνικά μας θέματα, μετὰ τὴν κρίση μὲ τὸ Ἰρὰν καὶ τὴν ἀνοικτὴ σύγκρουση Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς∙ ἡ προηγούμενη ἑνιαία προσέγγιση, γιὰ Σκοπιανὸ καὶ Δυτικὰ Βαλκάνια, εἶναι ξεπερασμένη πλέον, ὅτι ἡ Δύση εἶχε ἑνιαῖο μέτωπο στὰ παγκόσμια προβλήματα. Ἔτσι ἡ ἐπίλυση τοῦ Σκοπιανοῦ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει μὲ μοναδικὸ κριτήριο τὴν ἀντιρωσικὴ στάση τοῦ κρατιδίου∙ ἡ ἀναμέτρηση θεωρεῖται χειρότερη ἀπὸ ἐκείνη κατὰ τὴν εἰσβολὴ στὸ Ἰράκ, ὅταν ἡ Οὐάσιγκτον εἶχε ἐπιστρατεύσει, ὅλους τοὺς παλαιοὺς κομμουνιστὲς σὲ συμπαράστασή της. Στὸ Ἰρανικὸ δὲν διαφώνησε κανεὶς μὲ τὴν ἐπίσημη πολιτική, ἔστω κι ἂν ψελλίζει ἄλλα ὁ Ναπολεοντίσκος∙ ἑπομένως εἶναι ἄκρως ἐπιφυλακτικοὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, διότι εἶναι πολὺ Ἀτλαντικοὶ στὰ Σκόπια.