Η παραίτηση τοῦ προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, μὲ τὶς καταγγελίες του γιὰ μεθοδεύσεις στὴν ἀνεξάρτητη δικαιοσύνη καὶ δικαιολόγηση τῶν περικοπῶν τῶν συντάξεων, ἐπισκίασαν τὶς παραδρομὲς προεκλογικῆς μορφῆς τῆς κυβερνήσεως, παρὰ τὶς διαβεβαιώσεις περὶ ἐξαντλήσεως τῆς τετραετίας, ὁμολογώντας ἔτσι, ὅτι χρειάζεται τὴν συμμετοχὴ ὅλων ὁ ΣΥΡΙΖΑ∙ τὸν πανικό τους ἀπ’ τὴν κατακραυγὴ τοῦ κόσμου ἀποκαλύπτουν, καθὼς στὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ θυμήθηκαν τοὺς ψηφοφόρους τους, ἀλλὰ μαζεύτηκαν μόνο κανὰ δυὸ ἑκατοντάδες σὲ κεντρικὸ ξενοδοχεῖο, ἐνῶ εἶχαν ἀποσταλεῖ χιλιάδες προσκλήσεις. Ὁ πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν στήριξε τὸν Νικόλαο Σακελλαρόπουλο, ὅπως καὶ ἡ Νέα Δημοκρατία∙ ἡ κανονικὴ ἔξοδος βρίσκεται μόνο στὴν φαντασία τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἐνῶ οἱ δημοσκοπήσεις τὸν φέρουν τρίτο ἀρχηγὸ ἀπ’ τὸ τέλος, μὲ πρῶτο τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη καὶ προοπτικὴ νίκης τῆς Νέας Δημοκρατίας τέσσερες φορὲς πάνω, μὲ τὴν πλειοψηφία νὰ ζητάει βουλευτικὲς ἐκλογές. Δὲν ἀποτρέπονται, ὅ,τι κι ἂν μεθοδεύουν.