Ἡ Εὐρώπη ἐπέτυχε τὶς τελευταῖες μέρες τὴν σαφέσταση ἐπίδειξη τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας της, μὲ ἀφορμὴ τὴν πυρηνικὴ συμφωνία τοῦ Ἰρὰν καὶ τὴν σφαγὴ στὴν Γάζα∙ προχθὲς ὁ Ἰρανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ ἡ Φρεντερίκα Μογκερίνι, μαζὶ τοὺς ὁμολόγους τους, Γαλλίας, Γερμανίας καὶ Βρεταννίας, διακήρυξαν ὅτι ἡ συμφωνία ἰσχύει καὶ ὅτι, ἐὰν χρειασθεῖ, θὰ γίνουν κάποιες τροποποιήσεις της. Προηγουμένος ὁ Ζαβὰντ Ζαρὶφ εἶχε συνομιλίες στὸ Πεκῖνο καὶ στὴν Μόσχα, ὅπου ἐξασφάλισε τὴν ὑποστήριξή τους γιὰ τὴν συμφωνία∙ ἡ ἀπομόνωση τῆς Ἀμερικῆς εἶναι δεδομένη πλέον, διότι δὲν ἔχει τὴν ἄνεση ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν κυρώσεων, ἐναντίον τῶν εὐρωπαϊκῶν ἑταιρειῶν ποὺ ἔχουν συναλλαγὲς στὴν χώρα. Ταυτοχρόνως στὴν σφαγὴ τῆς Γάζας, τόσο στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας ὅσο καὶ αὐτοτελῶς, οἱ Εὐρωπαῖοι καταδίκασαν τὸ ἔγκλημα, ἐνῶ ἡ Οὐάσιγκτον δικαιολόγησε τὴν χρήση τῆς βίας ὡς νόμιμη∙ δημιουργεῖται πολιτικὸ προηγούμενο, οἱ μικροὶ λαοὶ στρέφονται πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους.