Οἱ κομματικὲς ἀντιδράσεις στὸν ΣΥΡΙΖΑ κατὰ τῆς κυβερνήσεως προσλαμβάνουν ἐκρηκτικὸ χαρακτῆρα, ἔστω κι ἂν δὲν καταγράφονται ἀπ’ τὸν τύπο, ἀλλὰ αὐτὸς εἶναι ἀνύπαρκτος πλέον στὴν Ἑλλάδα∙ ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅπου κι ἂν ἐμφανίζεται, ἀδυνατεῖ ἐξασφαλίσαι τὴν ἀνοχὴ ἔστω τῶν στελεχῶν του. Καὶ στὶς μικρὲς πόλεις θεωρεῖται ἀπ’ τοῦ Μαξίμου δικαιολογημένη, ἀλλὰ ἡ ψυχρολουσία τῆς Θεσσαλονίκης κατεγράφη ὡς καταπέλτης ἐναντίον του∙ στὴν ἀριστερὴ Καλαμαριὰ τὰ χειροκροτήματα ἦταν κατὰ πολὺ ὀλιγώτερα ἀπ’ τὶς ἀποδοκιμασίες, «ψεύτης», «τὶς συντάξεις μας», καὶ μάλιστα σὲ νεκρώσιμη ἀκολουθία, γιὰ πρώτη φορὰ σὲ πολιτικὸ πρόσωπο. Ἤδη πολλοὶ φοβοῦνται, ὅτι τὸ ἔκτακτο ἀτύχημα εἶναι πολὺ πιθανὸ πλέον, μὲ τὸ Σκοπιανὸ μάλιστα ἐπικείμενο, γιὰ τὴν κατάρρευση τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης ἀναμενόμενη ἀπὸ πολλούς. Φοβοῦνται τὴν μοναξιά τους…