Ἡ παρέμβαση τῆς Γερμανίας στὸ Σκοπιανὸ ἀποδίδεται μὲ τὶς δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ της Ἐξωτερικῶν, ὅτι συμμετεῖχε στὴν ἐξεύρεση λύσεως, ἀλλὰ δὲν ὑπέβαλε δική της πρόταση∙ ἡ διαφορὰ μὲ τὴν προσφώνηση τοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ κρατιδίου πρὸ τριμήνου, ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ, ὡς «Μακεδόνος» πρωθυπουργοῦ, χάος. Τὸ Βερολίνο καὶ ἡ Εὐρωζώνη στηρίζουν τὴν λύση, πρὸς ἀποφυγὴν κρίσεως στὰ Δυτικὰ Βαλκάνια, ἀλλὰ ὄχι καὶ τὶς ἀλυτρωτικὲς διεκδικήσεις τῶν Σκοπίων∙ οὔτε ἄλλωστε, ἡ ἀντίθεσή τους μὲ τὴν Ρωσία εἶναι ἡ ἴδια μὲ ἐκείνη τῆς προηγούμενης ἐποχῆς. Ὁ ἐμπορικὸς πόλεμος μὲ τὴν Ἀμερικὴ καὶ ἡ ὑπεροπτικὴ στάση τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ ἀπέναντι στὴν Εὐρώπη, μαζὶ μὲ τὴν ἰρανικὴ κρίση καὶ τὸ Παλαιστινιακό, ἔχουν ἀλλάξει τὴν πολιτική τους στὰ Βαλκάνια∙ ἡ προβολὴ τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας της εἶναι τὸ κύριο ἐνδιαφέρον της, ὅπως καταγράφεται μὲ τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων, καὶ τῶν ἑλληνικῶν πρωτίστως.