Ἡ κατάσταση στὴν Ἰταλία καὶ Ἱσπανία ἐκτονώθηκε γρήγορα, μὲ τὸν σχηματισμὸ τῶν νέων κυβερνήσεων, οἱ ὁποῖες καὶ ἔχουν ἀντιμετωπίσαι τὰ μεγάλα ἐσωτερικά τους προβλήματα∙ ἡ ἀμφισβήτηση ἢ καὶ ἔξοδος ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, ἀναβάλλεται ὡς πρωτοβουλία τῆς ἀριστεροακροδέξιας νέας ἰταλικῆς κυβέρνησης, ἀλλὰ τὸ δημοσιονομικό, τὸ κοινωνικὸ καὶ τὸ μεταναστευτικὸ πρόβλημα εἶναι τὰ κύρια. Ἡ καθημερινότης ἀπασχολεῖ τοὺς ὑπουργούς, ἀπ’ τὴν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων τους, ὅπου ἀκριβῶς δοκιμάζονται καὶ οἱ ἰδεολογικές τους ἀρχές∙ ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ ζήτησε τὴν ἐλαστικὴ ἀντιμετώπιση τῶν δύο χωρῶν καὶ περισσότερο τῆς Ἰταλίας καὶ τὴν ἀποφυγὴ τῆς σκληρᾶς στάσεως ποὺ εἶχε δοκιμάσει ἡ Εὐρώπη ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Ἄλλωστε, τὰ μεγάλα προβλήματα τῆς Εὐρωζώνης εἶναι πλέον, ὁ ἀδυσώπητος ἐμπορικὸς πόλεμος μὲ τὴν Ἀμερική, μὲ ἄγνωστες τὶς προεκτάσεις του καὶ ἡ αὐτόνομος διεθνὴς παρουσία της, ὡς ἀναπόσταστο βοήθημα τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν της σχέσεων στὴν παγκόσμια σκηνή.