Σὲ οὐραγὸ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων ἐξέπεσε ὁ Ναπολεοντίσκος, καθὼς ἀποδεικνύεται ὅτι τόσες εἶναι οἱ δυνατότητές του ἢ καὶ ἀρκετὰ ὀλιγώτερες∙ ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἡγεσίας του ἀπὸ κορυφαῖα στελέχη του, ὅπως τοῦ τέως ὑπουργοῦ Παιδείας, ὅτι ἔχει θέσει στὸ περιθώριο τὸ κόμμα, σημαίνει ὅτι ἀνακύπτει πρόβλημα ἀρχηγοῦ στὸν ΣΥΡΙΖΑ, αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική της ἑρμηνεία. Εἶναι γεγονὸς ἀδιαμφισβήτητο, ὅτι ὁ κομματικὸς μηχανισμὸς ἔχει ἐξαχνωθεῖ καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιβεβαιώνουν, ὅλες οἱ τελευταῖες δημόσιες ἐμφανίσεις του∙ ὅταν στὴν κηδεία τοῦ πλέον ἐπωνύμου γόνου τῆς Καλαμαριᾶς, τῆς μεγαλυτέρας συνοικίας τῆς Θεσσαλονίκης, δὲν παρουσιάσθηκαν, οὔτε πενῆντα ὀπαδοί, γιὰ τὴν προστασία τοῦ ἀρχηγοῦ τους ἀπ’ τὶς ἀποδοκιμασίες τοῦ κόσμου -πρωτοφανεῖς σὲ κηδεία στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, διότι «ὁ νεκρὸς δεδικαίωται» πάντοτε-, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει κομματικὸς μηχανισμὸς καὶ περισσότερο σὲ κόμμα τῆς ἀριστερᾶς. Πολλοὶ μάλιστα διερωτῶνται τὸ πῶς θὰ κατεβοῦν στὶς ἐκλογές, ἐπειδὴ φοβοῦνται ὅτι θὰ ὑποστοῦν τὴν συντριβὴ τῶν φοιτητικῶν, στὶς ὁποῖες οὔτε οἱ ὑποψήφιοι τῆς συριζαϊκῆς παρατάξεως στὰ δύο τρίτα τῶν σχολῶν δὲν ψήφισαν τοὺς ἑαυτούς τους∙ ἀκόμη καὶ οἱ ὑπουργοὶ τὸ διαπιστώνουν, διορίζουν τοὺς ἡμετέρους καὶ τὴν ἑπομένη αὐτοὶ ἐξαφανίζονται, σὲ βαθμὸ πολλαπλάσιο ἀπὸ ὅ,τι γινόταν στὶς καταρρέουσες ἄλλες κυβερνήσεις. Οἱ πασοκογενεῖς τὰ γνωρίζουν ἄριστα αὐτά.

Οἱ διεργασίες γιὰ ἀναζήτηση ἄλλης στέγης, ἢ μᾶλλον καλύτερα γιὰ σύσταση ἄλλου σχηματισμοῦ, ὡς ἔκφραση τῆς ἀριστερᾶς, πολλαπλασιάζονται, μὲ τὸ Θεῖον Βρέφος σὲ καθοδηγητικὸ ρόλο∙ διαπιστώνουν ὅμως οἱ περισσότεροι, ὅτι ἡ ἀνταπόκριση στὸν παλιὸ κόσμο τους εἶναι μηδαμινὴ ἢ μᾶλλον ἀρνητικὴ ὅσο περνάει ὁ καιρός. Οἱ μυστικὲς δημοσκοπήσεις καταγράφουν, ὄχι μόνο τὴν ἐξάχνωση τοῦ κυβερνῶντος ἀμαλγάματος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξαφάνιση τῆς ἀριστερῆς ἰδεολογίας, μὲ μοναδικὴ ἐξαίρεση τῶν πιστῶν τοῦ ΚΚΕ, ὅπως γίνεται μὲ τοὺς παλιοημερολογίτες∙ ἡ τριετὴς ἐξουσία, μὲ τὰ τόσα ψέμματα, ἀλλὰ περισσότερο μὲ τὴν ἀπόλυτη ὑποταγὴ στὶς ἀμερικανικὲς ἐντολὲς καὶ στὰ κερδοσκοπικά της κεφάλαια, ἔχουν ἐξαγριώσει τοὺς ψηφοφόρους τοῦ Ναπολεοντίσκου πρωτίστως. Ἔχουν παρατηρήσει, ὅτι στὶς ἐκδηλώσεις ἐναντίον του προσωπικὰ πρωταγωνιστοῦν οἱ παλιοὶ σκληροὶ ὀπαδοί του καὶ ἀκολουθοῦν οἱ ἄλλοι, πασοκογενεῖς καὶ λοιποί∙ ἄλλωστε οἱ δεξιοὶ δὲν ἔχουν παράδοση προπηλακισμῶν καὶ προκλήσεων σὲ ἐκδηλώσεις ἄλλων κομμάτων, τουλάχιστον τὶς τελευταῖες δεκαετίες, ἀνεξαρτήτως τοῦ τί γινόταν παλαιότερα. Τὸ συμπέρασμα τῶν ἀτερμόνων συσκέψεων στοὺς ἀριστεροπασοκικοὺς κύκλους εἶναι, ὅτι κινδυνεύουν, ἐὰν μείνουν μὲ ἐκπροσώπηση τὸν πρωθυπουργό, νὰ χαθοῦν ὅλοι τους, διότι κανένας δὲν τοὺς πλησιάζει, τὰ στελέχη ἀκοῦνε ΣΥΡΙΖΑ καὶ φεύγουν προτροπάδην∙ ἀπ’ τὴν ἄλλη ὅμως διαπιστώνουν, ὅτι οἱ ἐξελίξεις ἔρχονται ραγδαῖες καὶ δὲν ἔχουν χρόνο γιὰ τὶς ἀπαραίτητες προετοιμασίες. Χαμένοι ἀπὸ χέρι εἶναι…

Τὸ τέταρτο μνημόνιο εἶναι ἡ μεγάλη ἀπειλή, ἀλλὰ οἱ εἰδοποιήσεις γιὰ τὶς περικοπὲς τῶν συντάξεων, ποῦ πρέπει νὰ ἀποσταλοῦν μέσα στὸν μῆνα, γίνεται ὁ ἐφιάλτης ὅλων τῶν κυβερνητικῶν στελεχῶν∙ μάλιστα, σὲ αὐτὰ προστίθενται οἱ ἐκρήξεις γιὰ τὸ Σκοπιανό, ὅταν καὶ ὁ προκαθήμενος τῆς ἐκκλησίας μας ἔχει ἐγκαταλείψει τὸν προστατευόμενό του. Ἡ παντελὴς ἔλλειψη προγράμματος, ἢ μᾶλλον καλύτερα, ὅπως τὸ λένε ὅσοι γνωρίζουν καλὰ τοὺς κυβερνῶντες, ἡ ἀεροβασία τους σὲ ἰδεολογίες τοῦ προπαρελθόντος αἰῶνος καὶ ἡ ὁλόπλευρη ἐξάρτησή τους ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κύκλους, τοὺς ἔχουν ἀποκόψει ἐκ γενετῆς ἀπ’ τὰ ἑλληνικὰ πράγματα∙ «δὲν πατᾶνε χῶμα ἑλληνικό», λένε οἱ πιὸ ὥριμοι παρατηρητές. Ἀκόμη καὶ οἱ λίγοι μεγαλοπαράγοντες ποὺ τοὺς εἶχαν βοηθήσει στὴν ἀρχὴ ἔχουν ξεκόψει τώρα, εἴτε, γιατὶ ἔκαναν τὶς δουλειές τους, εἴτε, γιατὶ βλέπουν τὴν ταχύτατη ἐκπαραθύρωσή τους, ὁπότε ἀναζητοῦν προσβάσεις στὰ ἄλλα σχήματα, ὅπως συνέβαινε πάντοτε στὴν πολιτικὴ ζωή∙ οἱ καθυστερήσεις στὶς ἐπενδύσεις καὶ στὶς ἀποκρατικοποιήσεις, ὅπως στὶς Σκουριὲς καὶ στὸ Ἑλληνικό, εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν φυγὴ καὶ τῶν τελευταίων «φίλων» τους. Ὁ διορισμός, ἄλλωστε, τῆς ὡραίας κυρίας ἐφοπλιστοῦ, ὡς ἀμίσθου συμβούλου τοῦ Ναπολεοντίσκου, εἶναι προϊὸν πολλῶν παρακλήσεων καὶ ἄλλων ἐπαφῶν, γιὰ νὰ δείξει τὸ Μέγαρο Μαξίμου, ὅτι ἔχει προσβάσεις στὸ μεγάλο κεφάλαιο. Ἀλλὰ γελοῦν στὰ βόρεια προάστεια…

Ἡ ἀπομόνωση στὴν Εὐρώπη καὶ διεθνῶς καθίσταται ἀφόρητη γιὰ τὴν κυβέρνηση∙ ἀκόμη καὶ στὸ Σκοπιανὸ ἐπέτυχε τὸ ἀκατόρθωτο, ἔχασε καὶ τοὺς Εὐρωπαίους ὑποστηρικτὲς τῆς κάποιας λύσεως. Τὰ δύο μεγάλα συλλαλητήρια καὶ τὰ ἀκόμη μεγαλύτερα ποὺ προετοιμάζονται ἔχουν πείσει τοὺς πάντες στὴν Εὐρώπη, μὲ πρῶτο τὸ Βερολίνο, ὅτι, ἐὰν βασισθοῦν στὶς
ὑποσχέσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου κινδυνεύουν μὲ τὴν ἀντιμετώπιση τρισχειρότερων προβλημάτων στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἑλλάδος∙ σὲ αὐτὸ δὲ τοὺς βοήθησε πάρα πολὺ καὶ ἡ ἐνημέρωση ἀπ’ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, τὸν Κώστα Καραμανλῆ καὶ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἀλλὰ καὶ ἡ προκλητικὰ φιλοαμερικανικὴ στάση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὰ προβλήματα τριβῶν μὲ τὴν Οὐάσιγκτον, εἴτε διεθνῆ καθαρά, Συριακό, Ἰρανικό, Παλαιστινιακό, εἴτε διμερῆ, ἐμπορικὸς πόλεμος καὶ ἰσχυρὰ αὐτόνομος διεθνὴς παρουσία τῆς Εὐρωζώνης. Ἔχουν πεισθεῖ πλέον ὅλοι τους, ὅπως κυκλοφορεῖ εὐρύτατα στοὺς εὐρωπαϊκοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, ὅτι δὲν δύνανται ἔχειν ἐμπιστοσύνη στὴν σημερινὴ κυβέρνηση∙ ἄλλωστε ἁπτὸ παράδειγμα εἶναι ἡ ἀπουσία ἀντιδράσεως γιὰ τοὺς δασμοὺς στὰ χαλυβουργικὰ καὶ προϊόντα ἀλουμινίου. Ὁ κλάδος ἀλουμινίου εἶναι ὁ δεύτερος ἐξαγωγικὸς τῆς χώρας, μετὰ τὰ πετρλαιοειδῆ, ἐνῶ καὶ στὶς χαλύβδινες σωλῆνες εἴμαστε ἀρκετὰ ἀνταγωνιστκοί, μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες σημαντικὸ πελάτη μας σὲ ἀμφότερα∙ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση εἶναι ἡ μόνη εὐρωπαϊκὴ ποὺ δὲν ἔκανε δήλωση γιὰ τοὺς ἀμερικανικοὺς δασμούς. Τρέμει, μὴν ἐνοχλήσει τὸν ἀνθύπατο.

Οἱ σοβαρὲς δημοσκοπήσεις ἐπιβεβαιώνουν τὴν κατάρρευση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τοῦ προέδρου του μαζί, ἐνῶ οἱ τελευταῖες καταγράφουν τὴν ἐξάχνωσή του∙ οἱ ἐλάχιστοι ἀξιοπρεπεῖς σύμβουλοι τοῦ Μαξίμου συμβουλεύουν τὸν Ναπολεοντίσκο ἀναζητῆσαι τρόπο διαφυγῆς, ὅσο εἶναι καιρός, διότι προβλέπουν, ὅτι σύντομα οὔτε νὰ φύγει θὰ μπορεῖ, ἀλλὰ ὅτι θὰ τὸν ἐκπαραθυρώσουν ἄγρια. Στὶς προσωπικές τους συζητήσεις οἱ ἴδιοι δὲν πιστεύουν, ὅτι ἔχει τὶς δυνατότητες ἀντιδράσεως -καὶ τὸν γνωρίζουν πολὺ καλὰ σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο, καθὼς εἶναι τουλάχιστον ἕξι χρόνια δίπλα του οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτούς-, διότι εἶναι δειλὸς καὶ ἄβουλος, πρὸ παντὸς στὶς κρίσιμες στιγμές, «τὰ χάνει καὶ φωνάζει, μὲ ἄναρθρες κραυγές, συνήθως», ἐξομολογοῦνται στὸν στενό τους κύκλο∙ ἀλλά, «οὐδὲν κρυπτὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον», κι αὐτὰ κυκλοφοροῦν. Ἡ ἁλματώδης ἄνοδος τῆς Νέας Δημοκρατίας καὶ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη τοὺς ἔχει ἀπογοητεύσει στὰ ἀνώτερα κυβερνητικὰ κλιμάκια∙ αὐτοὶ πίστευαν, ὅτι τὸ ὅπλο τοῦ προέδρου τους εἶναι ἀκαταμάχητο καὶ ἔβλεπαν τὴν ἐπιβεβαίωση τῆς ἀπόψεώς τους στὰ ὅσα ἀναμετέδιδε ὁ τύπος. Ὅταν ὅμως τοὺς ἐπισήμαιναν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐλεύθεροι δημοσιογράφοι στὴν Ἑλλάδα πλέον, παρὰ ἐλάχιστοι σὲ ἱστοσελίδες, ἀπαντοῦσαν ὅτι, αὐτὰ εἶναι προπαγάνδα τῆς δεξιᾶς∙ ἔτσι ὁδηγήθηκαν στὴν αὐτοεξαφάνισή τους, ὅπως συμβαίνει μὲ ὅλα τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα, διότι φοροῦν πολὺ κλειστὲς παρωπίδες. Τὰ γεγονότα ὅμως τρέχουν, ὡς συνήθως, καὶ δὲν περιμένουν τοὺς βραδύνοες…