Ἡ καγκελάριος δήλωσε, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὸ σχέδιο τοῦ Γάλλου προέδρου, γιὰ τὴν ταχεῖα διαδικασία πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνώσεως τῆς Εὐρωζώνης∙ οἱ ἐπιφυλάξεις της σὲ μερικὰ σημεῖα ἢ οἱ διαφορετικὲς ἀπόψεις ἦταν ἀναμενόμενες καὶ θεμιτές, διότι μὲ τὸν διάλογο κτίζεται ἡ ἑνιαία Εὐρώπη, ὅσο κι ἂν ἐνοχλοῦνται οἱ ἀτλαντόδουλοι, ἀλλὰ εἶναι οἱ ἴδιοι ποὺ εἴκοσι χρόνια περίπου τώρα προβλέπουν πεντάκις τὴν ἑβδομάδα, τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, διαψεύδονται παταγωδῶς, ἀλλὰ συνεχίζουν… Τὰ νέα προβλήματα εἶναι ἡ ἰταλικὴ κυβέρνηση, ἡ ὁποία ὅμως παραμένει στὴν ἑνιαία ἀγορά, ἀλλὰ διεκδικεῖ ἀλλαγές της∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ θεωρεῖ φυσιολογικὴ τὴν στάση της, ὅταν δηλώνει ὅτι συνεργάσθηκε ἀκόμη καὶ μὲ τὸν Ἕλληνα πρωθυπουργὸ πρὸ τριετίας καὶ τὸν ἔφερε στὰ νερὰ τῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς. Φυσικά, ἄλλη φορὰ ἔχει ἀναφέρει τὸ πόσα ὑπέφερε ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἂν καὶ δὲν εἶναι δικό της ζήτημα. Ἐμεῖς τὸν ψηφίσαμε…