Ὁ Ναπολεοντίσκος ἀπεδείχθη, μὲ τὴν προδοσία του στὸ Μακεδονικό, ὅτι εἶναι ἐντελῶς μετέωρος πολιτικὰ στὴν χώρα, μὲ μονὴ στήριξη τὴν ἀμερικανική∙ τὸ ἐὰν τοῦ εἶναι ἐπαρκὴς θὰ φανεῖ, διότι παρεμβαίνουν καὶ οἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις, μὲ τὴν Οὐάσιγκτον σὲ συνεχῆ ὑποχώρηση. Στὴν Ἑλλάδα ὅμως ἡ ζημία εἶναι ἀνυπολόγιστη, ὄχι μόνο στὰ οἰκονομικά, ποὺ αὐτὰ διορθώνονται, μὲ μεγαλύτερες ἢ μικρότερες θυσίες, ἀλλὰ καὶ στὰ ἐθνικά μας θέματα∙ παρόμοια προδοσία δὲν ἔχει ξαναγίνει στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, παρὰ μόνο μὲ τοὺς Γραικύλους κατὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν Ρωμαίων καὶ τὸ 1071, εἰς βάρος τοῦ Ρωμανοῦ τοῦ Διογένους, μετὰ τὴν ἧττα του καὶ σύλληψή του ἀπ’ τὸν Σελτζοῦκο Ἀσλάν, στὸ Ματζικέρτ, ἀπ’ τὴν ἀριστοκρατία τοῦ Βυζαντίου, προεξάρχοντος τοῦ Μιχαὴλ Ψελλοῦ. Ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν ἀντιστρέφεται, ἀλλὰ πολὺ δύσκολα καὶ μὲ σοβαρὲς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς ἑταίρους μας∙ παραδίδονται τὰ πάντα στοὺς Σκοπιανοὺς καὶ μάλιστα ἀπὸ κυβέρνηση, χωρὶς πολιτικὴ νομιμοποίηση, διότι προχθὲς κατεψηφίσθη ἡ πρόταση δυσπιστίας τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀλλὰ ὁ συνεταιράκιας δήλωσε, ὅτι θὰ καταψηφίσει τὴν συμφωνία, ὅταν ἔρθει στὴν Βουλή. Ὁπωσδήποτε οὐδεὶς ἔχει ἐμπιστοσύνη στὸν λόγο του, ἀλλὰ τύποις ἀσκεῖ ἐξουσία, ὁπότε ὑπογράφει διεθνῆ συμφωνία κυβέρνηση μειοψηφίας, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ τὸ βασικὸ ἐπιχείρημα τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ἀπὸ πλευρᾶς πολιτικῆς δυναμικῆς ὑπογράφει, ἐνῶ ὁ λαὸς βρίσκεται στοὺς δρόμους καὶ στὶς δημοσκοπήσεις μόλις πατάει διψήφιο ἀριθμό, ἐνῶ στὴν Μακεδονία καὶ Θράκη ἐξαφανίζεται∙ ἡ δυσαρμονία μεταξὺ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς λαϊκῆς βουλήσεως εἶναι ἡ μεγαλύτερη στὴν νεοελληνικὴ ἱστορία, ὅχι μόνο, ὅπως καταγράφεται στὶς σφυγμομετρήσεις, ἀλλὰ ἐμπράκτως ἀποδεικνύεται καθημερινά. Ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ οἱ ὑπουργοί του τοὺς παίρνουν μὲ τὶς πέτρες, πρωτοφανὲς αὐτό, τὸ ὁποῖο συμπληρώνει τὰ παλλαϊκὰ συλλαλητήρια γιὰ τὴν Μακεδονία∙ ἡ κυβέρνηση προσποιεῖται, ὅτι τὰ ἀγνοεῖ, ἀλλὰ παραγγέλλει δυὸ καὶ τρεῖς δημοσκοπήσεις τὴν ἑβδομάδα κι ὅλες δείχνουν, ὅτι ἡ κατηφορά, ὄχι μόνο συνεχίζεται, ἀλλὰ καὶ ἐπιταχύνεται. Οἱ κομματικὲς ὀργανώσεις ἔχουν διαλυθεῖ σχεδὸν ὅλες, μὲ τὴν Κουμουνδούρου προειδοποιεῖν, ὅτι, μὲ τὴν κατάσταση αὐτή, θὰ ἔχουν πρόβλημα στὴν κατάρτιση τῶν ἐκλογικῶν συνδυασμῶν∙ τὸ γνωρίζουν ἄριστα, γιατί, «τοὺς δέρνει κυριολεκτικὰ ἡ μοναξιά τους». Ἄλλωστε καὶ τὰ στελέχη τοῦ συνεταιράκια διαρρέουν, ὅπως, βουλευτής, ἐκπρόσωπος τύπου, κι αὐτὰ καὶ του ζητοῦσαν, τὰ ἐλάχιστα ποὺ ἀπόμειναν, νὰ ἀποχωροῦσε ἀπ’ τὴν κυβέρνηση καὶ νὰ μὴν ὑπογραφόταν ἡ συμφωνία∙ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ τόπου, τῶν Ψαράδων τῆς μικρῆς Πρέσπας, ἔγινε, γιὰ ἕναν καὶ μοναδικὸ λόγο, διότι ἦταν εὔκολος ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν δρόμων καὶ ἡ παραμονὴ τῶν διαδηλωτῶν σὲ μεγάλη ἀπόσταση. Τόσο φοβοῦνται τὸν λαό…

Ὁ ἀντιπερισπασμὸς ἀπ’ τὸ πολυνομοσχέδιο καὶ τὸ τέταρτο μνημόνιο ἀπέτυχε παταγωδῶς∙ ὅλοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὶς περικοπὲς μισθῶν, συντάξεων, ἀφορολογήτου, αὐξήσεων στὸν ΕΝΦΙΑ καὶ στὸν ΦΠΑ, τὴν πιστωτικὴ ἀσφυξία καὶ τὴν ὑπονόμευση τῶν μεταρρυθμίσεων, τῶν ἀποκρατικοποιήσεων καὶ τῶν ἐπενδύσεων. Ἡ Ἑλλὰς τὴν τριετία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἔχασε τὴν καλύτερη περίοδο μεταπολεμικά, γιὰ τὴν οἰκονομική της ἀπογείωση∙ τὸ 2014 ἔβγαινε ἡ χώρα ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὰ μνημόνια, μὲ προοπτικὲς ἀναπτύξεως 3% μέχρι 5%, κατὰ τὴν Ἐπιτροπὴ κι ὄχι τὶς ἑλληνικὲς ἐκτιμήσεις∙ ταυτοχρόνως ἦταν ἕτοιμη ἡ ἐπένδυση τῆς COSCO στὸν ΟΛΠ, τὸ Ἑλληνικό, οἱ Σκουριές, τὸ Ἀφάντου καὶ ἄλλα∙ ἀλλὰ καὶ ἡ διεθνὴς συγκυρία ἦταν εὐνοϊκότατη, τὸ πετρέλαιο στὰ τριάντα μὲ σαράντα δολλάρια –ποὺ σημαίνει ὅτι εὐνοήθηκε ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία μὲ πάνω ἀπὸ τριάντα δις εὐρὼ καὶ τὸ δημόσιο εἴκοσι-, τὰ ἐπιτόκια στὰ χαμηλότερα ἐπίπεδα καὶ ὁ τουρισμὸς σὲ ἄνοδο, ἐνῶ ὅλοι τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας ζητοῦν ἑλληνικὰ μυαλά, ἀλλὰ ἡ κυβέρνηση ἀποδιέλυσε τὴν παιδεία καὶ καθυστερεῖ συστηματικὰ τὶς ἐπενδύσεις στὰ ψηφιακὰ καὶ στὶς ὀπτικὲς ἴνες. Ἡ προδοσία αὐτὴ προστίθεται στὴν ἐθνική, μὲ τὸ Μακεδονικό, καὶ φέρουν ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι εὐθύνη, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποχρέωση τῆς λογοδοσίας∙ ἀπ’ τὸν ρυθμιστὴ τοῦ πολιτεύματος μέχρι τὸν συγκεκριμένο ὑπουργό. Ὁ Εἰσαγγελεὺς εἶναι ἁρμόδιος γιὰ τὸν ἐπιμερισμὸ τῆς εὐθύνης στὸ ἀποτρόπαιο ἔγκλημα.

Ἡ Μακεδονία εἶναι ἀναπόσπαστο τμῆμα τῆς ταυτότητός μας, ἀπ’ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὴν ἱστορία, ἀπ’ τὸν Ἡρακλῆ καὶ τὸν Ἀχιλλέα∙ ὅποιος παραβιάζει τὰ ὅρια αὐτὰ ὑποχρεωτικὰ λογοδοτεῖ, διότι ἔχει διαπράξει ἐθνικὴ προδοσία, αὐτενεργῶν, ὅπως ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ὁ ὑπουργός του Ἐξωτερικῶν τουλάχιστον. Ὅταν τὸ Σύνταγμα γράφει, ἄρθρο 27, παρ. 1, «καμία μεταβολὴ στὰ ὅρια τῆς Ἐπικράτειας δὲν μπορεῖ νὰ γίνει χωρὶς νόμο, ποὺ ψηφίζεται μὲ τὴν ἀπόλυτη πλειοψηφία τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν», δὲν ἐννοεῖ σαφέστατα τὰ γεωγραφικὰ ὅρια, ἀλλὰ τὰ πολιτικὰ ὅρια∙ τὸ πνεῦμα τοῦ συντακτικοῦ νομοθέτου εἶναι, ὅτι, «στὰ ὅρια τῆς Ἐπικράτειας», περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἱστορία καὶ ἡ ἐθνικὴ ταυτότης καὶ ὁ πολιτισμός μας. Ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας μία καὶ μόνη ἁρμοδότητα ἔχει, τὴν τήρηση τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγμος, ὡς πρὸς τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας καὶ τὸν σεβασμὸ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν∙ τὰ ὑπόλοιπα ἀφοροῦν τὴν κυβέρνηση. Τὸ ἔχουν ἀντιληφθεῖ αὐτὸ στὴν Ἡρώδου Ἀττικοῦ καὶ κινοῦν διάφορα ἐνεργούμενα, ὅπως ἔχουν καταγράψει καὶ τὴν διεθνῆ ἀπομόνωση καὶ πρωτίστως στὴν Εὐρώπη∙ ἀποστάσεις ἀσφαλείας τήρησαν οἱ περισσότεροι Εὐρωπαῖοι, ὅπως καὶ ὁ ἔγκυρος τύπος, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ ἀτλαντικοῦ. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸς ὁ ρόλος του, προέβλεπε τὴν χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, ἑπτὰ φορὲς τὴν ἑβδομάδα ἐπὶ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, καὶ μὲ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση ἐσιώπησε…

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐπηρεάσθηκε ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ καὶ ψήφισε, ὅπως ψήφισε τὸ 2015, δηλαδή, ἔκανε ἀποχή∙ ἀλλὰ ἤδη τὸ ἔχει μετανιώσει πικρὰ πλέον. Ὅσοι ψήφισαν τὸν Ναπολεοντίσκο εἶναι οἱ πιὸ φανατικοὶ ἐναντίον του τώρα∙ τὸ ὁμολογοῦν στὶς συζητήσεις τους, «τί κάναμε; εἶναι τόσο προδότης;» ρωτοῦνε σὲ ὅποιον νομίζουν, ὅτι ἔχει κάπως καλύτερη ἐνημέρωση. Στὰ καφενεῖα, στὶς πλατεῖες, στὴν ἀγορά, ἡ ἀπάντηση, «τὸ βλέπετε! ποιός ἄλλος θὰ τὰ ἔκανε αὐτά!» Ἄλλωστε, ἀπὸ διετίας ἔχουν ἐξαφανισθεῖ οἱ ὑποστηρικτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀπ’ τὴν πιάστα∙ τὴν Καισαριανή, ἀριστερὴ κατὰ παράδοση συνοικία, εἶχε ἐπισκεφθεῖ καὶ καταθέσει στεφάνι στὸ Σκοπευτήριο, μόλις ὁρκίσθηκε πρωθυπουργός, καὶ ξαναπῆγε τὸ 2016, ἕναν χρόνο μετά, πάλι στὰ Σκοπευτήριο, ἀλλὰ ἡ διαδήλωση ἐναντίον του ἦταν μεγάλη καὶ στὰ στενὰ δρομάκια της συγκρούονταν μὲ τὰ ΜΑΤ. «Οὔτε στὴν Κατοχὴ δὲν μᾶς κυνήγησαν ἐδῶ», ἔλεγαν καὶ λένε οἱ παλαιότεροι. Στὶς ἀριστερὲς συνοικίες θεωρεῖται δεδομένο, ὅτι, «δὲν γίνεται δεκτὸς κανένας ὑπουργός». Ὅταν ἡ ἐξέγερση ἔχει λάβει παλλαϊκὴ μορφὴ στὰ παλιὰ ὀχυρὰ τῆς ἀριστερᾶς, ἡ κατὰσταση εἶναι χειρότερη στὶς ἄλλες περιοχές∙ ἡ μεταστροφὴ τοῦ κόσμου εἶναι χειμαρρώδης πλέον καὶ τὸ Σκοπιανὸ τὴν πολλαπλασιάζει. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς στρέφεται μαζικὰ πρὸς τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀποκατάσταση καὶ οἰκονομικὴ ἀνάκαμψη.