Ἡ ἐξάπλωση τῆς λαϊκῆς ἐξεγέρσεως γιὰ τὸ Μακεδονικὸ παροιμοιάζεται μὲ τὸν ρόλο τοῦ καταλύτη στὴν χημεία∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης διαβεβαίωνει τὸν λαό, ὅτι δὲν θὰ ψηφίσει τὴν συμφωνία, καὶ τοὺς Εὐρωπαίους, ὅτι θὰ ζητήσει τὴν ἀλλαγή της, τουλάχιστον γιὰ ταυτότητα καὶ γλῶσσα∙ ὁ Ἀπόστολος Τζιτζικώστας κι ὁ Γιῶργος Πατούλης ἀναλαμβάνουν τὴν κινητοποίηση τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, γιὰ τὸν ἴδιο σκοπό, ἐνῶ γενικεύεται ἡ ἐξέγερση τοῦ λαοῦ. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ πλέον, ὅτι, ἡ ἔνταξη τοῦ κρατιδίου στὸ ΝΑΤΟ δὲν στρέφεται τόσο κατὰ τῆς Ρωσίας, ὅσο κατὰ τῆς αὐτονόμου ἐξωτερικῆς τους πολιτικῆς∙ ἄλλωστε, εἶναι πολλὰ τὰ μέτωπα μὲ τὴν Ἀμερικὴ καὶ αὐξάνονται καθημερινά, ἔστω κι ἂν στὴν ἀρχὴ παρέκαμψαν τὶς ἀκραῖες θέσεις τοῦ Ντόναλντ Τράμπ. Στὴν ἀνακατάταξη τῆς διεθνοῦς δυναμικῆς δὲν ἐπιστρέφει ἡ γηραιὰ ἤπειρος στὴν ψυχροπολεμικὴ διαίρεση∙ ἂν συμβεῖ αὐτό, τελειώνουν τὸ εὐρὼ καὶ ὁ αὐτόνομος ρόλος της.