Ἡ προεκλογικὴ προπαγάνδα τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπ’ τὴν Θεσσαλονίκη γίνεται ἀκατάσχετος χείμαρρος, μὲ τὶς ἀπρόβλεπτες διακλαδώσεις του∙ ἄλλα ἐπιδίωκε ὁ ἴδιος κι ἄλλα προέκυψαν, διότι, ὡς ἄσχετος μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ ὀλιγόνους, ἀγνοεῖ, ὅτι ὁ κόσμος καταλαβαίνει, αὐτὸ ποὺ εὐνοεῖ ἡ ἐποχή. Πρὸ τριετίας, ὅλα τοῦ πήγαιναν εὐνοϊκά, ἀλλὰ τώρα, «καὶ τὸν οὐρανὸ μὲ τ’ ἄστρα νὰ κατεβάσει», δὲν πείθει οὔτε τὴν Περιστέρα καὶ τὰ παιδιά του∙ ἡ ἀνακοπὴ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων δείχνει ἀπὸ ἀδύνατη μέχρις πολὺ δύσκολη, διότι, «ἑνὸς κακοῦ μύρια ἕπονται». Οἱ παλιοὶ πολιτικοὶ ἐξόρκιζαν τὴν ἐκλογολογία, διότι γνώριζαν, ὅτι δὲν ἐλέγχονται οἱ ἐξελίξεις, ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ πέρα, καὶ μάλιστα σὲ θερμόαιμους λαούς, ὅπως ὁ ἑλληνικός∙ ὁπωσδήποτε, οἱ δεσπότες του Ἀμερικανοί, δὲν θέλουν ἐκλογές, διότι ναυαγεῖ τότε καὶ τὸ σχέδιό τους γιὰ τὸ Σκοπιανό. Ἀλλά, μᾶλλον κι αὐτοὶ ἀπογοητεύονται, ὅπως τὸ ὑφίστανται στὰ περισσότερα διεθνῆ θέματα.