Ἡ ἀναδιάταξη τῶν πολιτικῶν δυνάμεων τῆς Εὐρώπης ἐπιταχύνεται, μετὰ καὶ τὴν ἄνοδο τῶν Ἐθνικιστῶν στὴν Σουηδία, τὸ μεταπολεμικὸ ὑπόδειγμα τῆς κοινωνικῆς της εὐημερίας∙ ἡ καταδίκη στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο τῆς Οὐγγαρίας, γιὰ διαφθορὰ καὶ συστηματικὴ παραβίαση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ δικαίου, μὲ 448 ψήφους ὑπέρ, ἔναντι 197 κατά, καὶ 48 ἀποχῆς, θεωρεῖται καμπὴ στὴν εὐρωπαϊκὴ ἱστορία. Ὅλα τὰ συντηρητικὰ κόμματα ὑπερψήφισαν τὴν καταδίκη, ὅπως ἡ Νέα Δημοκρατία, παρ’ ὅλο ὅτι τὸ κόμμα τοῦ Βίκτορος Ὄρμπαν ἀνήκει στὴν ὁμάδα τους καὶ μόνο οἱ παραλλαγὲς ἀκροδεξιᾶς τὸν στήριξε∙ οἱ Εὐρωσκεπτικιστὲς οἱασδήποτε μορφῆς βρέθηκαν ἀπομονωμένοι, ἐνῶ ἀρχίζει ἡ προεκλογικὴ ἐκστρατεία γιὰ τὶς κάλπες τοῦ Μαΐου. Οἱ Ἀγγλοσάξωνες στήριζαν στὴν πράξη τὸν Οὖγγρο πρωθυπουργό, παρὰ τὰ ἀνοίγματά του πρὸς τὴν Μόσχα, ἀλλὰ διαπιστώνουν τὸ κενὸ στὴν Βρεταννία∙ ἡ Τερέζα Μαίυ ἀντιμετωπίζει νέα προβλήματα στὸ κόμμα της, καθὼς δὲν εἶναι ἀκόμη ἕτοιμη γιὰ τὸ Brexit.