Σημαντικὲς ἀλλαγὲς σημειώνονται στοὺς ἀκροδεξιοὺς εὐρωπαϊκοὺς κύκλους, ἐν ὄψει τῶν εὐρωεκλογῶν∙ στὴν Γαλλία, τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο βαφτίσθηκε Ἐθνικὸς Συναγερμός, ἐγκαταλεῖπον τὶς ἀντιευρωπαϊκὲς θέσεις του, ἐνῶ ἀκολουθοῦν ἡ Λίγκα τοῦ Βορρᾶ στὴν Ἰταλία καὶ οἱ Γερμανοὶ ἐναλλακτικοί. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλός, εἶναι ἀδύνατη ἡ διείσδυσή τους στὰ εὐρύτερα στρώματα, μὲ συνθήματα διαλύσεως τῆς Εὐρωζώνης∙ ἡ ἀλλαγὴ κατεγράφη μὲ τὴν ἄρνηση τῶν περισσοτέρων κομμάτων, μὲ τὴν ἐξαίρεση κάποιων στὶς πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες, νὰ συνεργασθοῦν μὲ τὸ κίνημα τοῦ Στὴβ Μπάνον, τέως συμβούλου τοῦ Ντόναλντ Τράμπ. Ὅλες σχεδὸν οἱ κινήσεις, ἐκτὸς τῶν βρεταννικῶν, ἀπέρριψαν προκλητικὰ μάλιστα τὶς προτάσεις του κι αὐτὸς χάνεται, παρὰ τὴν γενναία ὑποστήριξή του∙ ὁ κύριος λόγος εἶναι ὁ αὐτόνομος πολιτικὸς ρόλος τοῦ εὐρώ, ὡς τῆς κυρίας συνεκτικῆς δυνάμεως τῆς Εὐρωζώνης∙ ἡ κριτικὴ κατὰ τῆς ἑνιαίας οἰκονομικῆς πολιτικῆς εἶναι ἔντονη, ἀλλὰ στὰ πλαίσια τῆς προστατευτικῆς της ἀσπίδος.