Οἱ ἀπεγνωσμένες κινήσεις τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης γιὰ ἀκροδεξιὰ ἀπόκλιση τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὀφείλεται στὴν ἀποτυχία τῆς πολώσεως καὶ τῆς ἀντιδημοκρατικῆς ἀνοχῆς στοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμοὺς∙ ὁ Γραμματέας ἀπολαμβάνει τὴν μοναξιά του στὴν Κουμουνδούρου, ἐνῶ οἱ ἐντολὲς τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι σαφέστατες, προετοιμασία τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ γιὰ ἐκλογές, ὁποιαδήποτε στιγμή. Ἀλλά, τὰ ἐγγεγραμμένα στελέχη ἔχουν λακίσει κι ἀπ’ τοὺς διορισμένους, ὅσοι παρουσιάζονται, «δὲν ἔχουν πρόσωπο»∙ διαπιστώνουν τώρα, ὅτι, ὅταν τοὺς ἔλεγαν, ὅτι θὰ ἔχουμε πρόβλημα καὶ στὴν κατάρτιση τῶν συνδυασμῶν, εἶχαν δίκαιο. Τελικά, ἐπελέγη ἡ ἐπικοινωνιακὴ τακτική, μήπως ἐπιτύχουν στὴν πόλωση καὶ στὴν συσπείρωση κάποιων τουλάχιστον δικῶν τους∙ μάταιες ἐλπίδες ὅμως, λένε ὅσοι γνωρίζουν τὰ τεκταινόμενα καὶ τὶς ἀντιδράσεις τοῦ κόσμου. Οἱ περισσότεροι ἔχουν ἐξοργισθεῖ, γιὰ τὸν κυνισμὸ στὴν ἑκατόμβη στὸ Μάτι, τὴν ἀναλγησία στοὺς πληγέντες κάθε μορφῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν προκλητικὴ ἀσυδοσία πρὸς τὸν ὑπόκοσμο καὶ τὶς παραφυάδες του.