Ναπολεοντίσκος, κινήσεις καταστάσεως ἀπελπισίας

Ἡ κατάσταση ἀπελπισίας τοῦ Ναπολεοντίσκου φαίνεται ὁλοκάθαρα ἀπ’ τὶς πλήρους ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας κινήσεις του, ὅπως τὶς διώξεις κατὰ τοῦ τύπου καὶ τῶν παλαιῶν συντρόφων του, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβεβαίωση τῆς μεθοδεύσεως ξεπροβοδίσματος τῶν συνταξιούχων∙ ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ παιδὶ εἶναι μικρονοϊκὸ καὶ δὲν τοῦ κόβει, ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ εὐθύνη βαρύνει τὸν ἴδιον κι ὄχι ὅσους τὸν καθοδηγοῦν ὑπερατλαντικὰ ἢ καὶ στὰ ὑπόγεια τοῦ Μεγάρου Μαξίμου. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἔχουν ἀντιληφθεῖ, ὅτι ἡ πραγματικὴ πολιτική του φύση εἶναι ὁ αὐταρχισμὸς καὶ ἡ δεσποτεία, δηλαδὴ ἡ τυραννία, ὁ φασισμὸς ποὺ ἀποκαλύπτεται ὁλοφάνερα∙ ὁ συνεταιράκιας ἐνοχλήθηκε γιὰ τὶς ἀποκαλύψεις τῶν καταχρήσεων στὰ κοινοτικὰ κονδύλια γιὰ τοὺς μετανάστες κι ἐπικαλέσθηκε τὶς διατάξεις περὶ αὐτοφώρου, κατὰ ἑλληνικῶν ἐφημερίδων, ἐνῶ ἔχουν φουντώσει τὰ σχετικὰ δημοσιεύματα στὸν ξένο τύπο∙ ταυτοχρόνως καλοῦν σὲ ἀπολογία τὸν Παναγιώτη Λαφαζάνη γιὰ δηλώσεις κατὰ τῶν πλειστηριασμῶν, ὅταν ὁ ἴδιος ὡς ἀντιπολίτευση ἔχει πεῖ χίλιες φορὲς χειρότερα. Τὴν πολιτικὴ στὸν τύπο καὶ στὰ θέματα λειτουργίας τῆς δημοκρατίας τὴν ἀσκεῖ ὁ πρωθυπουργὸς κι ὄχι οἱ ὑπουργοί, ἀκόμη κι οἱ συνεργαζόμενοι στὴν κυβέρνηση∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καταλαβαίνει ὅτι μόνο στὴν περίοδο τῆς χούντας γίνονταν αὐτά. «Ἡ ἀπαρχὴ τῶν ζοφερῶν ἐξελίξεων», κατὰ τὸν Μίκη φέρει τὸ τέλος του…

Οἱ δηλώσεις περιφρονήσεως τῶν ἡλικιωμένων ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἦταν προϊὸν νοητικῆς ἀνικανότητος τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅπως φάνηκε στὴν Θεσσαλονίκη, ἀλλὰ ἐφαρμογὴ συγκεκριμένου σχεδίου γιὰ τὴν κοινωνικὴ διάλυση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ ἀφελληνισμοῦ∙ τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα διαπίστωσαν, ὅτι, παρὰ τὴν οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση τῶν μνημονίων, ἡ κοινωνικὴ συνοχὴ ὄχι μόνο διατηρήθηκε, ἀλλὰ καὶ ἐνισχύθηκε μὲ τὴν ἐπανασύνδεση μὲ τοὺς παπποῦδες καὶ τὶς γιαγιάδες -οἱ νύφες τοὺς θυμήθηκαν καὶ τοὺς πῆραν κοντά τους, γιὰ τὴν σύνταξη, τὴν φροντίδα τῶν παιδιῶν, τὴν βοήθεια στὶς σπιτικὲς δουλειές-, ἐνῶ δὲν παρατηρήθηκε ἐκπόρνευση τῶν γυναικῶν μας, ὅπως στοὺς ἄλλους λαοὺς μὲ μικρότερη μείωση τῶν εἰσοδημάτων ἀπ’ τὸ ἕνα τρίτο τοῦ δικοῦ μας∙ ταυτοχρόνως, παρὰ τὴν μεθοδευμένη διάλυση τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ τὴν ἀνοχὴ στὴν ἑκατόμβη στὸ Μάτι, ἡ ἐπίδειξη ἀλληλεγγύης τῶν Ἑλληνοπαίδων -τὰ ὁποῖα ἔσπευσαν ἀπ’ τὶς γειτονικὲς συνοικίες μὲ τὰ πόδια καὶ τὰ πλωτά τους, μαζὶ μὲ πολλοὺς πυροσβέστες καὶ ἀστυνομικούς, ἀψηφώντας τὶς ἐντολὲς τῶν προϊσταμένων τους-, κι ἔσωσαν τοὺς περισσότερους κατοίκους. Σπάνια συναντᾶται παρόμοια ἀλληλλεγγύη σὲ ἄλλο λαὸ καὶ μὲ συνθῆκες κανονικὲς στὴν ζωή τους. Αὐτὸς ὁ λαὸς ἐκφράζει τὴν Ἑλλάδα κι ὄχι οἱ τυχόντες κυβερνῆτες τοὺς ὁποίους βλέπουν ὡς κατακτητὲς καὶ ὄργανα ἐξαφανίσεως τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας.

Ἡ ἄποψη πολλῶν Εὐρωπαίων, ὅτι, ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ἡ κυβέρνησή του, εἶναι τουλάχιστον ἀπρόθυμοι στὴν ἐφαρμογὴ πολιτικῆς ἀνακάμψεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, γίνεται τώρα πίστη ὅλων τους σχεδόν, μὲ τὴν ἐξαίρεση κάποιων ἀμερικανόδουλων ἀριστερῶν∙ περίμεναν ὅλοι, ὅτι, μετὰ τὸ τέλος τοῦ τρίτου μνημονίου, θὰ διδόταν σημαντικὴ ὤθηση στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία καὶ στὴν προώθηση τῶν ἐπενδύσεων, ἑλληνικῶν καὶ ξένων. Ἀντιθέτως βλέπουν τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση ἐπιμένειν σὲ ἕνα μόνο πρᾶγμα, στὴν ἀναβολὴ τῆς περικοπῆς τῶν συντάξεων καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, μεταρρυθμίσεις, ἀποκρατικοποιήσεις, τὰ παρέπεμψαν στὶς ἑλληνικὲς καλένδες∙ ἄλλωστε, ἡ ὑστέρηση στὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων εἶναι σχεδὸν διπλασία ἀπὸ πέρυσι, καθὼς ἔχει σταματήσει ἡ χρηματοδότηση, ἀκόμη καὶ τὴν ἐκταμίευση τῶν κοινοτικῶν κονδυλίων, ὥστε νὰ ἐμφανισθεῖ μεγαλύτερο τὸ πλεόνασμα. Τὶς συμβουλές, ὅτι ἀναβολὴ τῶν συντάξεων θὰ γίνει μόνο μὲ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης, ὄχι μόνο δὲν τὶς ἀκοῦνε, ἀλλὰ κάνουν καὶ τὸ ἀντίθετο∙ οἱ ἐμφανίσεις τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν στὸ Σίτυ καὶ ἀλλοῦ μόνο γέλιο προκαλοῦν, διότι ἐμφανίζονται οἱ ἴδιοι καὶ ἴδιοι κανὰ δυὸ δεκάδες κατώτεροι ὑπάλληλοι καὶ τὸ προσωπικὸ τῆς πρεσβείας. Ὁ ὑπουργὸς ὅμως ἀπολαμβάνει τὰ ξενοδοχεῖα πολυτελείας∙ οἱ σοβαροὶ ξένοι ἐπενδυτὲς βλέπουν τὸ τί γίνεται στὸ Ἑλληνικό, στὶς Σκουριές, καὶ κουνοῦν τὸ κεφάλι τους∙ ἀρνοῦνται νὰ ἔρθουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς κυβερνητικοὺς παράγοντες.

Κάποιοι στὴν κυβέρνηση, ὄχι πολλοὶ ὅμως, βλέπουν ὅτι οἱ ζοφερὲς ἐξελίξεις, κατὰ τὸν Μίκη, ἐπισπεύδονται∙ κανεὶς δὲν τὶς ἀπέφυγε, ἀκόμη κι ἂν εἶχε ἰσχυρὴ κυβέρνηση, στὴν ἱστορία μας. Τὸ τυχαῖο γεγονὸς εἶναι ἡ πιθανώτερη ἀφορμὴ πλέον, ὅπως συνήθως συμβαίνει∙ ὁ νέος Γραμματέας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι ὁ πρῶτος ποὺ κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἐπικαλούμενος τὸν πιὸ σοβαρὸ λόγο. Ἔχει ἕναν μῆνα στὴν θέση του, παλιὸς κομματικὸς μὲ πολλὲς διασυνδέσεις, ἴσως περισσότερες κι ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο, καὶ δὲν ἔχει πετύχει μερικὲς ἔστω ἐπαφὲς μὲ καλὰ στελέχη, ὄχι τὰ διορισμένα καὶ χωρὶς ἀπήχηση στὴν κοινωνία, ἀλλὰ τὰ πεπειραμένα καὶ ψημμένα στὴν πολιτικὴ τριβή∙ τὰ μετέφερε, λένε οἱ φῆμες, στὸν πρόεδρό του, ἀλλὰ δὲν βρῆκε καλὴ ἀπήχηση. Τὰ ἐπιχειρήματά του εἶναι σαφέστατα, διότι, λένε, ὅτι ξέρει καλύτερα ἀπ’ τοὺς ἄλλους τὰ κομματικά∙ μὲ τὴν σημερινὴ διάλυση τοῦ κόμματος δὲν συνιστᾶται ἡ προσφυγὴ στὶς κάλπες, διότι θὰ δυσκολευθοῦν στὴν κατάρτιση συνδυασμῶν, ἀλλὰ προσθέτει, ὅτι δὲν διαγράφονται προοπτικὲς συσπειρώσεως τῶν στελεχῶν∙ τὸ ἀντίθετο, τὰ φαινόμενα διώξεως τοῦ τύπου καὶ πρώην ἐπιφανῶν στελεχῶν, ἐνισχύουν στὸ πολλαπλάσιο τὴν φυγὴ καὶ τῶν ἐλαχίστων ἐναπομεινάντων, ἂν καὶ κάποιος, πρόσθεσε, ὅτι τοὺς ψάχνουν μὲ τὸ φανάρι. Τὸ συμπερασμα εἶναι, ὅτι, ἂν ἀναβληθοῦν οἱ κάλπες, εἶναι σχεδὸν ἀδύνατο τὸ συμπλήρωμα τῶν συνδυασμῶν…

Ἡ φυγὴ τῶν ψήφων ἀπ’ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση γίνεται πλέον ὁρμητικὸς χείμμαρος κι ἂς δείχνουν ὅ,τι θέλουν οἱ δημοσκοπήσεις∙ δὲν εἶναι τυχαῖο, ἀπ’ τὴν ἄλλη, ὅτι οὔτε τὶς ἐπικαλεῖται ὁ λειψὸς φιλοκυβερνητικὸς τύπος. Γνωρίζουν ὅλοι ὅτι, ἡ διαφορὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας κινεῖται σὲ εἰκοσάδα ποσοστῶν καὶ βαδίζει πρὸς τριαντάδα∙ τὰ πάντα, ἐξηγοῦν ἔμπειροι πολιτικοὶ παρατηρητές, θὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπ’ τὸ Σκοπιανὸ καὶ τὸν τρόπο προσφυγῆς στὶς κάλπες. Ἐὰν ἀπορριφθεῖ τὸ δημοψήφισμα τὴν Κυριακή, τότε ὅλα παίζονται∙ ἐὰν ὄχι, δὲν εἶναι εὔκολος ὁ δρόμος μέχρι τὸν Μάρτιο, ἐπειδὴ παρεμβαίνουν καὶ οἱ ἄλλοι παράγοντες. Ὁ ὁλοκληρωτισμὸς δὲν γίνεται δεκτὸς ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ κι αὐτὸ τὸ ἀποδεικνύει καθημερινά∙ τὸ πιθανώτερο ὅμως εἶναι τὸ τυχαῖο γεγονός, φυσικό, ὅπως στὸ Μάτι, ἢ καὶ πολιτικὸ καθαρά, ὅπως οἱ διώξεις δημοσιογράφων καὶ τῶν πολιτικῶν τους ἀντιπάλων. Στὴν βάση ὅλων αὐτῶν βρίσκεται ἡ μαζικὴ προσέλευση πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία τῶν πρὸ τριετίας ψηφοφόρων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης πείθει μὲ τὸ οἰκονομικό του πρόγραμμα, διότι ἔχει πρῶτο βῆμα, τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία, ὁπότε καὶ οἱ περικοπὲς τῶν συντάξεων δὲν γίνονται, ἐὰν τὸ πετύχει. Στὰ ἐθνικὰ θέματα εἶναι ὁ μόνος μὲ σαφῆ καὶ ἀδιαμφισβήτητη θέση πρὸς τὸ ἐσωτερικὸ καὶ τὸ ἐξωτερικό∙ ἐκφράζει μάλιστα καὶ τὸν διάχυτο στὶς μέρες μας πλέον ἀντιαμερικανισμό.