Ἰταλία, πόλεμος τακτικῶν ἐλιγμῶν μὲ Εὐρωζώνη

Σὲ πόλεμο τακτικῶν ἐλιγμῶν τῆς Εὐρωζώνης μὲ τὴν Ἰταλία ἐκτυλίσσεται ἡ διαχείριση τῶν δημοσιονομικῶν της, μὲ παρεμβάσεις τρίτων παραγόντων∙ ἡ δικομματικὴ ἰταλικὴ κυβέρνηση διαβεβαιώνει τὶς Βρυξέλλες, ὅτι δὲν θέτει θέμα ἐξόδου ἀπ’ τὸ εὐρώ, ὁπότε αὐτὸ μετατρέπεται σὲ ζήτημα κινήσεων, κι ὅποιος ἀντέξει. Ὁπωσδήποτε ὁ πόλεμος ἔχει ἀντίκτυπο στοὺς ἑταίρους, μὲ πρώτη τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ἐκκρεμότητα χρεωκοπίας μας∙ ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ περιπλέκει τὸ πρόβλημα, καθὼς διατυμπανίζει τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, ὅπως καὶ μὲ τὰ προηγούμενα μνημόνια. Ἡ Ρώμη γνωρίζει, κατὰ τοὺς διπλωματικοὺς παρατηρητές, ὅτι τὰ ὅρια ἀντοχῆς της εἶναι πολὺ ὀλιγώτερα ἀπ’ τὰ εὐρωπαϊκά, διότι ὁ ἰταλικὸς λαὸς ἀντιτίθεται σφόδρα στὴν πλήρη ρήξη∙ πρακτικὰ ἀκολουθοῦν τὴν ἴδια στάση μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο, ἀλλὰ προσεκτικότερα.