Εὐρώπη, δοκιμασία Ἰταλίας

Ἡ δοκιμασία τῆς Ἰταλίας, ὡς πρὸς τὴν δημοσιονομική της πολιτική, ἀρχίζει γιὰ τὴν Εὐρωζώνη ἐνῶ παραμένει τὸ θέμα τῆς Ἑλλάδος∙ ὁ κατατεθεὶς ἰταλικὸς προϋπολογισμὸς παραβιάζει τοὺς κανόνες καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ κάλεσε τὴν Ρώμη γιὰ ἐξηγήσεις. Οἱ δύο συνέταιροι ἐμφανίσθηκαν ἐπικριτικοὶ στὶς παρατηρήσεις, ἀλλὰ ἐπανέλαβαν τὴν δέσμευσή τους, ὅτι δὲν θέτουν θέμα ἀποχωρήσεως ἀπ’ τὸ εὐρώ∙ ἑπομένως συζητοῦν τὸ πρόβλημα καὶ ἀπομένει ἡ λύση του, ἀλλὰ πάντα ἐντὸς τῆς Εὐρωζώνης. Ἀπ΄ τὴν ἄποψη αὐτή, ἀκολουθοῦν ἐντελῶς διαφορετικὴ πολιτικὴ ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο πρὸ τετραετίας, ἐνῶ καὶ στὴν ἐξωτερική τους πολιτικὴ διαφοροποιοῦνται ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς∙ αὔριο ἀρχίζουν οἱ διαβουλεύσεις στὸ Γιούρογκρουπ καὶ προβλέπονται μακρὲς καὶ ἐπίπονες, μὲ τὸ κύριο βάρος πάλιν στὴν Γερμανία. Οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν, ὅτι δὲν ἔχουν νὰ κάνουν, μὲ τὸ τυφλὸ ὄργανο τῶν ἀτλαντικῶν κυκλωμάτων, τὸν Συριζαῖο ἀρχηγό, ἀλλὰ δύο ἀνόμοιες δυνάμεις τῆς Ἰταλίας, μὲ ἐσωτερικα προβλήματα.