Ρήξεις διαλύσεως συνεταίρων

Οἱ διαλυτικὲς τάσεις τῶν συνεταίρων ἐνισχύονται, ἄλλες ἐσκεμμένως, ὅπως οἱ παραχωρήσεις βάσεων στοὺς Ἀμερικανούς, κι ἄλλες ἀπροόπτως, ὅπως τὰ σκάνδαλα, καὶ οἱ ὑπόγειες δοσοληψίες μὲ τὰ ἀμερικανικὰ κέντρα, προϊὸν τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ὑπουργικὴ ἁπλοχερία∙ ὁ ἔλεγχος τῆς καταστάσεως ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο καθίσταται ἀδύνατη, λόγῳ ἀνεπαρκείας καὶ διότι οἱ ὕβρεις τῶν παλιῶν κομματικῶν στελεχῶν πολλαπλασιάζονται, ὅταν ἔχουν ἔμπρακτες ἀποδείξεις τῆς ἀτλαντοδουλείας του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς ἀναβολῆς συγκλήσεως τῶν κομματικῶν ὀργάνων, διότι κανένας δὲν προσέρχεται κι ὅσοι παρουσιασθοῦν, πᾶνε μόνο γιὰ νὰ βρίσουν∙ τὸ βάρος τῆς διεθνοῦς κρίσεως ἀνησυχεῖ περισσότερο τοὺς Εὐρωπαίους, διότι βλέπουν ὅτι εἴμαστε ξέφραγο ἀμπέλι καὶ δὲν θὰ ἤθελαν ἀντιμετωπίσαι νέα ἑλληνικὴ κρίση τὶς παραμονὲς εὐρωεκλογῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποκλείεται, διότι οἱ τράπεζες δὲν ἔχουν δυνατότητες ἀντοχῆς σὲ κερδοσκοπικὲς ἐπιθέσεις, καθὼς ἀπουσιάζουν παντελῶς οἱ ἐγχώριοι ἐπενδυτές∙ ἀντιθέτως αὐξάνεται ἡ ἀπόσυρση κεφαλαίων ἀπὸ καταθέσεις.