Φόβος ἀποβλέπτων ἐξελίξεων

Ὁ φόβος ἀποβλέπτων ἐξελίξεων διακατέχει τὸν Ναπολεοντίσκο, ὅπως φάνηκε κι ἀπ’ τὸν τόνο τῆς ὁμιλίας του στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπή∙ εἶχε πιστέψει, ὅτι τὸ τέλος τοῦ τρίτου μνημονίου θὰ συνοδεύοταν κι ἀπὸ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ ἄνοιγμα τῶν ἀγορῶν, ἀλλὰ ἀπογοητεύθηκε κι ἔπαθε παράκρουση. Τὸ σχέδιο προδοσίας τῆς Μακεδονίας ἔγινε καταλύτης τῆς καταρρεύσεώς του, ἡ ἐπιδείνωση τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ ἡ ἀπειλὴ τῆς ὑφέσεως ἐφιάλτης, μὲ τὴν ἐξαφάσινη τοῦ κομματικοῦ του μηχανισμοῦ ὡς χαριστικὴ βολή∙ εἶναι κοινὸ μυστικὸ στὸ Μέγαρο Μαξίμου, ὅτι ἔχει μετανιώσει πικρά, ἐπειδὴ δὲν ἔκανε ἐκλογὲς πρὸ διετίας ἢ πέρυσι, ὥστε νὰ ἔχει βέβαιο τὸν διψήφιο ἀριθμὸ καὶ τὴν δεύτερη θέση. Τώρα γνωρίζει, ὅτι ὅλα παίζονται, μὲ βάση μονοψήφιο ἀριθμὸ κι ὄχι μεγάλο, «τὸ τέρμα τοῦ κατήφορου εἶναι ὁ πάτος», λένε οἱ παλιοί κι αὐτουνοῦ ὁ βυθὸς δὲν φαίνεται, τόσο ἀπότομη εἶναι ἡ κατηφόρα του.