Σὲ πλήρη ἀνατροπὴ τῶν δεδομένων του ὁδηγήθηκε ὁ Ναπολεοντίσκος, μετὰ τὴν ἀπροσδόκητη ψυχρολουσία του στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπή∙ ἡ παγερὴ ὑποδοχή του καὶ ἡ κατακραυγὴ γιὰ τὶς ἐπιθέσεις τῶν πραιτωριανῶν του, γιὰ φυλακίσεις, ἔφεραν τὴν παράδοση τῆς Πολιτικῆς Γραμματείας στοὺς πασοκογενεῖς, οἱ ὁποῖοι πῆραν τὸ κόμμα, ἐκτοπίζοντας τοὺς παλιοὺς συριζαίους. Οἱ εἰσηγήσεις τῶν ἐλαχίστων σοβαρῶν στὸν περίγυρό του γιὰ ταχεῖα προσφυγὴ στὶς κάλπες, κρίνονται ὡς ἡ προτιμότερη λύση, διότι ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ πλέον ἀναστροφὴ τῆς καθοδικῆς πορείας, παρὰ ἐπιτάχυνσή της, ἂν προσφύγει σὲ κυβέρνηση κουρελοῦ, μὲ τὰ ὑπολείμματα τῆς Βουλῆς∙ ὁ συνεταιράκιας ἔχει ρίξει τὴν χαριστικὴ Βουλή, μὲ τὴν ἀνοικτὴ στήριξη τῶν Ἀμερικανῶν φίλων του.