Οἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας ἔχουν περιορισθεῖ σημαντικά, μὲ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος τοῦ 1986, ἀλλὰ παραμένει ὁ ρυθμιστὴς τοῦ πολιτεύματος, κατὰ τὸ ἄρθρο 30, ἐνῶ εὐθύνεται, κατὰ τὸ ἄρθρο 49, γιὰ ἐσχάτη προδοσία καὶ παραβίαση ἐκ προθέσεως τοῦ Συντάγματος∙ ὅσα συμβαίνουν τοὺς τελευταῖους μῆνες, ἂν ὄχι καὶ ἔτη, ἐντάσσονται στὶς δύο αὐτὲς κατηγορίες, ὅπως στὸ Σκοπιανὸ καὶ στὸν σεβασμὸ τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν ἀπ’ τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τὴν κυβέρνησή του. Ἡ σταδιακὴ διολίσθηση πρὸς τὴν διάλυση τοῦ κράτους εἶναι ἡ χειρότερη στὴν πρόσφατη ἱστορία, καὶ ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐννόμου τάξεως καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀκεραιότητος καθίσταται πολὺ ὀδυνηρή. Οὐδεὶς δικαιοῦται ἐπίκληση τοῦ ἰσχυρισμοῦ, δὲν κατάλαβα ἢ δὲν τὰ ἀντελήφθην, ἐπειδὴ εἶναι πάνδημη ἡ κατακραυγή…