Οἱ Εὐρωπαῖοι ἀντιλαμβάνονται, ὅτι ἡ καταγγελία τῆς Συνθήκης Ἀπαγορεύσεως Πυρηνικῶν Ὅπλων Μέσου καὶ Μεσαίου Βεληνεκοῦς, τοῦ 1987, ἀποτελεῖ τὴν χειρότερη πρόκληση στὴν πολιτική τους αὐτονομία μεταπολεμικά∙ πρῶτος ἀντέδρασε ὁ Γερμανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, καλώντας τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο νὰ ἐπανεκτιμήσει τὴν ἀπόφασή του καὶ τὶς πιθανὲς συνέπειές της, ὅπως καὶ ἡ πρόεδρος τῆς Ἐξωτερικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως. Ἐὰν δὲν ἀνακαλέσει, ἔστω καὶ μερικῶς ἡ Οὐάσιγκτον, τότε ἡ ἀνθρωπότης ὁδηγεῖται σὲ νέο ἀνταγωνισμὸ ἐξοπλισμῶν, ἀλλὰ μὲ ἀντίπαλο τῆς Ἀμερικῆς, ὄχι μόνο τὴν Ρωσία, παρὰ καὶ τὴν Κίνα∙ ἤδη πολλοὶ Ἀμερικανοὶ παρατηρητὲς τονίζουν, ὅτι ὁ πραγματικὸς ἀντίπαλος εἶναι τὸ Πεκῖνο, καθὼς ἐπεκτείνει τὴν ἐπιρροή του στὴν Ἀσία μεθοδικά, ὅπως στὴν Νότιο Σινικὴ θάλασσα. Ἡ Εὐρώπη ὀφείλει νὰ ἀντιδράσει…