Σφοδρὲς ἀντιδράσεις ἀγορῶν

Ἡ κρίση στὶς διεθνεῖς ἀγορές, λόγῳ τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ νομισματικοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἰταλίας, προδιαγράφει τὴν τύχη τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης∙ ἡ ἔκδοση ὁμολόγων μετατίθεται στὸ ἀπώτερο μέλλον καὶ ἡ ρευστότης τῶν τραπεζῶν μας ἐξαντλεῖται, ὁπότε ἡ οἰκονομία καταποντίζεται στὴν ἀσφυξία. Τὰ κυβερνητικὰ σχέδια, ἂν ὑπῆρχαν δηλαδή, διότι ἀποδεικνύεται, ὅτι περὶ ἄλλα τυρβάζουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ κι ὄχι γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία∙ στὸ Γιούρωγκρουπ τῆς ἑπομένης ἑβδομάδος θεωρεῖται δύσκολη ἡ ἀπόφαση γιὰ τὶς συντάξεις, διότι τὰ δημόσια ἔσοδα καταρρέουν σὲ ἐπικίνδυνο βαθμό. Ἡ ἐπιδείνωση τῆς πολιτικῆς ρευστότητος ἐκτραχύνει τὴν οἰκονομικὴ κρίση καὶ μᾶς ὠθεῖ σὲ κανονικὴ ὕφεση∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν πλήρη ἐπίγνωση τῆς καταστάσεως καὶ δὲν εἶναι διατεθειμένοι γιὰ τὴν παράτασή της. Ἄλλωστε ἡ πολιτική τους ἐνημέρωση γίνεται ἀπ’ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, καθὼς ἔχουν ἀφήσει στὸ καθαρτήριο τὸν πρωθυπουργό∙ ἀκόμη κι ἡ ἐπικοινωνία μαζί του θεωρεῖται μολυσματική…