Οἱ δηλώσεις τοῦ συνεταιράκια στὴν Μόσχα, γιὰ στρατηγικὴ συνεργασία Ἑλλάδος καὶ Ρωσίας, δὲν πείθουν καὶ πολύ∙ λίγες ἑβδομάδες μετὰ τὶς πολύπλευρες καὶ ὁλοκληρωτικὲς παραχωρήσεις πρὸς τοὺς Ἀμερικανούς, προβαίνει σὲ παρόμοιες πρὸς τοὺς ἀντιπάλους τους καὶ μάλιστα αὐτοβούλως, χωρὶς νὰ ἔχει συνάντηση μὲ τὸν πρωθυπουργὸ προηγουμένως. Οἱ Ρῶσοι μᾶλλον τὸν εἰρωνεύονται, ὅπως καὶ μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ναπολεοντίσκου τὸν ἄλλο μῆνα, ἂν τελικὰ πραγματοποιηθεῖ; ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι πολὺ σοβαρὴ ὑπόθεση, ὅπως ἀποδεικνύει καὶ ἡ δολοφονία τοῦ ὁμογενοῦς στὴν Ἀλβανία, καὶ δὲν ἀφήνεται στὴν τύχη τῶν ἐνδοκυβερνητικῶν συγκρούσεων. Ἡ διάλυση τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης ἐπιταχύνεται, μὲ τὸν καθένα νὰ τραβάει τὸν δρόμο του∙ μοναδική τους μέριμνα, ἡ ἐπιβίωσή τους, ἀλλὰ καθόλου εὔκολη, ὅπως πᾶνε τὰ πράγματα…