Ἐνδοσυριζαϊκὲς συγκρούσεις

Οἱ ἐνδοσυριζαϊκὲς συγκρούσεις προσλαμβάνουν πλέον εὐρύτατες διαστάσεις, ἀναλόγως πρὸς τὴν ἀπόκλισή τους, μὲ ἀφορμὴ τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ τὸν συνεταιράκια∙ ὁ παιδοβούβαλος δημοσίᾳ χαρακτήρισε κακὴ τὴν συμφωνία, ἐνῶ πολλοὶ βουλευτὲς στὸν κύκλο τους τὴν ἐπέκριναν, προσθέτοντας ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὴν ψηφίσουν στὴν Βουλή, ἀλλὰ στοὺς διαδρόμους τοῦ Κοινοβουλίου ἀρκετοὶ ἔδειξαν τὴν δυσαρέσκειά τους γιὰ τὴν ἀποφυγὴ παραπομπῆς τοῦ συνεταίρου τους στὴν δικαιοσύνη. Ὅλοι αὐτοὶ ἀπευθύνονται στοὺς ὑποτιθέμενους ἀριστερούς, διότι βλέπουν ὅτι τοὺς χάνουν ὁριστικά, ἐνῶ οἱ ἐλάχιστοι ποὺ ἔσπευσαν νὰ τὴν ἐπικροτήσουν, ἐλπίζοντες στοὺς πασοκογενεῖς, ἐβουβάθησαν, ἐπειδὴ ἀπεκαλύφθη ἡ φαρσοκωμωδία∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιβεβαίωσε τὴν μικρονοηκότητά του καὶ τὴν ἀδυναμία του σοβαρῆς μελέτης κάποιου θέματος. Οἱ ἐπικρίσεις στρέφονται πλέον καὶ κατὰ τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, κατηγορώντας τοὺς συμβούλους του, ὅτι δὲν καλύπτουν τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τὸν ἀφήνουν ἐκτεθειμένο, ἐνῶ τὰ βέλη πλήττουν καὶ τὸν γείτονά του, ἐπειδὴ ἦταν λέγεται ἐνήμερος.