Ἡ σπουδὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἔχει μικροπολιτικὰ ἐλατήρια καὶ προσωπικὰ τοῦ ἑτερόφωτου Ἀρχιεπισκόπου, μὲ τὴν πρόχειρη καὶ βεβιασμένη συμφωνία∙ οἱ λόγοι ἦταν δύο, πρῶτον, ἡ ἐπείγουσα ἀνάγκη ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς σκηνῆς ἀπ’ τὰ σκάνδαλα καὶ τὰ οἰκονομικά, κυρίως τὶς συντάξεις, καὶ ἡ ἀνάδειξη ἄλλου θέματος∙ δεύτερον, ἡ διαπίστωση ὅτι εἶναι χαμένη ὑπόθεση ἡ ἀριστερά, ὁπότε μοναδικὸς στόχος παραμένει ἡ διατήρηση ὅσων γίνεται περισσοτέρων πασοκογενῶν, ὡς μοναδικὴ ἐλπίδα συσπειρώσεως στὸν ΣΥΡΙΖΑ. Ὁ πρῶτος ἐπιβεβαιώνεται ἀπ’ τὴν πλήρη πλέον ἀπαλλαγὴ τοῦ παρακράτους ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό, παρὰ τὴν ζημία ποὺ τοῦ προκαλεῖ∙ ἔτσι αὐτὸς στρέφεται στοὺς πασοκογενεῖς καὶ οἰκειότερους μαζί του. Τὸ ἂν πετύχει εἶναι ἄλλο θέμα καὶ συζητήσιμο!