Ἀλλαγὴ ἀτλαντικῶν σχέσεων

Σὲ ἀλλαγὴ τῶν ἀτλαντικῶν σχέσεων ὁδηγοῦν τὰ ἀποτελέσματα τῶν προχθεσινῶν ἐκλογῶν στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες∙ ὁ Ντόναλντ Τράμπ, μετὰ τὴν ἀπώλεια τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κογκρέσσου καὶ τῆς ἀποκτήσεώς του ἀπ’ τοὺς Δημοκρατικούς, δὲν ἔχει πλέον τὴν ἄνεση τῶν διεθνῶν πρωτοβουλιῶν του. Ἡ στάση του ἀπέναντι στοὺς Εὐρωπαίους εἶναι τὸ πρῶτο θέμα, ἐπειδὴ οἱ Δημοκρατικοὶ δὲν ἀνέχονται ρῆγμα στὸ ἀτλαντικὸ μέτωπο∙ ὁ ἀντιευρωπαϊσμός του καὶ ἡ δράση τῶν ἀνθρώπων του στὴν γηραιὰ ἤπειρο θὰ ἐκτονωθεῖ μᾶλλον, ἂν δὲν διακοπεῖ ἐντελῶς. Ἄλλωστε, ἡ ἀπήχηση τοῦ Στὴβ Μπάνον στὴν εὐρωπαϊκὴ δεξιὰ ἦταν περιορισμένη ἂν ὄχι ἀρνητικὴ τὸ διάστημα τῆς παρουσίας του στὶς διάφορες πρωτεύουσες∙ ὅλοι, ἀπ’ τὸ γερμανικὸ ἀκροδεξιὸ κόμμα, μέχρι τὴν ἰταλικὴ Λίγκα τοῦ Βορρᾶ καὶ τὴν γαλλικὴ Λεπαὶν κράτησαν ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπέναντί του. Οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν ἐπιθυμοῦν ἐπιστροφὴ στὶς διαίρεσή τους τοῦ ψυχροῦ πολέμου καὶ αὐτὸ τὸ κατέστησαν σαφές.