Ἡ ἀδυναμία συνοχῆς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ θεωρεῖται πλέον δεδομένη, ἀπ’ τὸν ἀργόσχολο Γραμματέα του, καθὼς κανεὶς δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς παρακλήσεις του καὶ στὴν Κουμουνδούρου δὲν πατάει ψυχή∙ στὸ ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν ἑτοιμάζονται γιὰ τετραπλὲς ἐκλογὲς τὸν Μάϊο, ἀλλὰ στὴν οὐσία ἡ βιασύνη εἶναι γιὰ πρόωρες οἱαδήποτε στιγμή. Οἱ προτάσεις τῶν σοβαρῶν δημοσκόπων πρὸς τὸν Ναπολεοντίσκο γιὰ τὸν χρόνο διεξαγωγῆς τους εἶναι ἀπὸ διετίας σαφεῖς∙ Θέρος τοῦ 2016, γιὰ ποσοστὸ πάνω ἀπὸ 20%, 2017, γιὰ λίγο χαμηλότερα καὶ 2018, γιὰ διψήφιο ἀριθμό. Ἀλλά, τώρα, χθές, γιὰ τὴν συγκράτηση ὅσων γίνεται, διότι στὴν Ἑλλάδα οὐδεμία κυβέρνηση ἐπιβίωσε μὲ διορισμοὺς ἐπὶ τόπου καὶ πληρωμὲς στὸ χέρι∙ τὰ ‘παιρναν καὶ ψήφιζαν τὴν ἀντιπολίτευση, πολλὰ μᾶς διδάσκει ἡ ἱστορία… Ὅταν οἱ διορισμοὶ εἶναι γιὰ μετεκλογικὴ περίοδο πᾶνε σὲ ἐκεῖνον ποὺ θὰ ἔχει τὴν κουτάλα∙ ἕνα διερωτῶνται οἱ ἀναλυτές, σὲ τέτοια παράκρουση βρίσκονται στοῦ Μαξίμου.