Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, σὲ ὁλόκληρη τὴν δομή της καὶ περισσότερο ὁ κατώτερος κλῆρος της, ἔχει ταυτισθεῖ μὲ τὴν τύχη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, συνδέοντας ἄρρηκτα τὴν ἀρχαιοελληνικὴ ταυτότητα μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, μέσῳ τῆς τελετουργίας καὶ τῆς μουσικῆς ἁρμονίας, συνεκφρασμένα μὲ τὴν θρησκευτικὴ πίστη∙ ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δείχνουν ὅτι ἀγνοοῦν ἢ ἐπιδιώκουν τὴν διάβρωση τοῦ ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ λίθου τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Καὶ ὁ μὲν πρωθυπουργὸς τόσο εἶναι, μικρόνους, τόσα κάνει, κατόπιν ἐντολῆς τῶν ἀτλαντικῶν κέντρων, δὲν καταλαβαίνει, κι ἴσως ἀπαλλαγεῖ δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους∙ ὁ προκαθήμενος ὅμως τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει τὴν μεγίστη εὐθύνη. Εἶναι πρῶτος μεταξὺ ἴσων καὶ ὀφείλει γνωρίζειν τὸ θέμα…