Ἡ χώρα βρίσκεται σὲ κατάσταση διαλύσεως, μὲ πανελλαδικὲς ἀπεργίες, μαζικὲς κινητοποιήσεις καὶ καταλήψεις σχολείων, ἐνῶ ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν οἰκονομία ἔχει ἐξαχνωθεῖ καὶ ἡ πτώση τῶν τραπεζικῶν μετοχῶν συνεχίζεται ἀμείωτη∙ ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση παρακολουθεῖ ἀμήχανη, μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο στὸ ἴδιο παλιὸ τροπάριο καὶ τὸν ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν στὴν σπίλωση τοῦ μαρξισμοῦ, ἀφοῦ τόσο τὸν ξέρει! Ἡ ἀγορὰ πνέει τὰ λοίσθια, παραμονὲς ἑορτῶν κι ὁ στολισμὸς τῶν καταστημάτων ἄρχισε, ἀλλὰ πολὺ δειλά, «ἔλειψις χρημάτων, στάσις ἐμπορίου»∙ οἱ ξένοι δὲν ἐπενδύουν στὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν πείθονται ἀπ’ τὸ παράδειγμα τοῦ Πὼλ Γουάτσα, ἀλλὰ κι οἱ παπποῦδες μὲ τὶς γιαγιάδες κρατᾶνε σφιχτὸ τὸ πουγκί τους καὶ δὲν τὸ ἀνοίγουν γιὰ τὰ ἐγγόνια τους. Αὐτὸ φαίνεται κι ἀπ’ τὴν μείωση τῶν καταθέσεων.